Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με έντονο διεθνή χαρακτήρα

 

Νέα σεζόν. Ένα πρόγραμμα γεμάτο μεγάλες στιγμές.

Σπουδαίες ορχήστρες. Κορυφαίοι καλλιτέχνες της όπερας, της μουσικής και του χορού. Από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ένα πρόγραμμα με έντονο διεθνή χαρακτήρα και υποδέχεται στις σκηνές του μερικές από τις σημαντικότερες μορφές του παγκόσμιου πολιτισμού.

The Cleveland Orchestra – Franz Welser-Möst

Μία από τις σπουδαιότερες ορχήστρες του κόσμου για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε μια ιστορική συναυλία (20 Οκτωβρίου).

Piotr Beczała & Nadine Sierra

Δύο διεθνείς σταρ της όπερας στη σκηνή του Μεγάρου: ο σπουδαίος Πολωνός τενόρος Piotr Beczała (16 Σεπτεμβρίου) και η κορυφαία Αμερικανίδα σοπράνο Nadine Sierra (22 Νοεμβρίου).

Μουσικό αφιέρωμα στον Διονύση Σαββόπουλο

Ένα θέατρο τραγουδιών για το συνολικό έργο του Διονύση Σαββόπουλου, υπό τη συνολική επιμέλεια Αλέξη Κυριτσόπουλου, με μια πλειάδα αγαπημένων τραγουδιστών.

Nederlands Dans Theater (NDT 2)

Μια από τις πιο επιδραστικές ομάδες σύγχρονου χορού στον κόσμο έρχεται στο Μέγαρο για δύο μοναδικές παραστάσεις (2 & 3 Δεκεμβρίου).

Ο Καρυοθραύστης

Το αγαπημένο μπαλέτο για όλη την οικογένεια, σε μια υπερπαραγωγή με το Εθνικό Μπαλέτο της Βαρσοβίας και με ζωντανή μουσική από την ΚΟΘ (10–13 Δεκεμβρίου).

Και ακόμη: 5ο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου, 9ο Φεστιβάλ Μπαρόκ Μουσικής, τζαζ, νέοι καλλιτέχνες, Συγγραφείς του Κόσμου, συναυλίες της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων ΜΜΘ–MOYSA, συνεργασίες με την ΚΟΘ, και σημαντικούς πολιτιστικούς φορείς, εκδηλώσεις στο πλαίσιο των 61ων Δημητρίων, αλλά και ένα πλούσιο χριστουγεννιάτικο πρόγραμμα με μπαλέτο, μουσική και θέαμα για όλη την οικογένεια.

Τέσσερις μήνες. 60 παραγωγές. Ένας μαγικός κόσμος μουσικής, χορού, θεάτρου και πολιτισμού.

Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος 2026

Ανακαλύψτε ολόκληρο το πρόγραμμα και βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ:

tch.gr

Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης / Thessaloniki Concert Hall

Saridakis Nikos - Η εμφάνιση της Κάλλας στην Επίδαυρο ως "Νόρμα"

 ''...Η Μαρία Κάλλας θεωρείται αναμφισβήτητα η πιο ολοκληρωμένη ερμηνεύτρια του ρόλου της ''Νόρμα''.Απο την πρώτη φορά, στις 30 Νοεμβρίου 1948 (δύο μέρες πριν συμπληρώσει τα 25 της χρόνια) στο Τεάτρο Κομμουνάλε στη Φλωρεντία, μέχρι την τελευταία στις 29 Μα'ί'ου του 1965 στο Παρίσι, τον τραγούδησε για 17 χρόνια, και συνολικά σε 89 παραστάσεις. Ήταν η πιο αγαπημένη της ηρωίδα, και δεν έχανε ευκαιρία να την τραγουδάει.

Η ίδια γράφει: ''...Με τη Νόρμα έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Δείχνει πολύ δυνατή, ακόμα και σκληρή κάποιες φορές, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα πρόβατο που προσπαθεί να βρυχάται σαν λιοντάρι. Είναι μία γυναίκα που την τρώει το παράπονο και που, όντας υπερβολικά υπερήφανη, αποφεύγει να εκδηλώσει τα συναισθήματά της. Τελικά, δεν μπορεί να φανεί κακή οι άδικη μπροστά σε μία κατάσταση για την οποία η ευθύνη βαραίνει κυρίως την ίδια. Τα δάκρυά μου όταν ερμήνευα τη Νόρμα ήταν πραγματικά.

Ξυπνάω τη νύχτα και τη σκέφτομαι. Στην πρώτη σκηνή...είναι κρίσιμο να ερμηνεύεται η ηρωίδα μέσω των υπέροχων μελωδιών του Μπελλίνι, όχι όμως με τους όμορφους ήχους απομονωμένους τον ένα από τον άλλον. Η Νόρμα είναι πολύ περισσότερο μία γυναίκα αλλόφρων, μητέρα των γιών του Ρωμαίου εραστή της, και λιγότερο η προφήτισσα που την ημιθεϊκή της ιδιότητα γνωρίζουν μόνο οι Δρυ'ι'δες... Η ίδια δεν πιστεύει ότι είναι ημίθεα. Αν κάποτε το πίστευε, ήταν επειδή είχε ανατραφεί να το πιστεύει. Ωστόσο, όλα αυτά τελείωσαν όταν ερωτεύτηκε ένα Ρωμαίο, παραβίασε τον όρκο της να παραμείνει παρθένα, έγινε μητέρα. Αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να κερδίσει χρόνο, αξιοποιώντας το κύρος της και τη φιλοσοφική της προσέγγιση, ώστε να καθυσυχάσει τους φανατισμένους Δρυ'ί'δες, που επιδιώκουν πόλεμο με τους Ρωμαίους καταπιεστές. Οταν τελικά καταφέρνει να τους ηρεμήσει, ακολουθεί το "Casta Diva", σαν ένα είδος προσευχής στην οποία η Νόρμα ζητάει από την Αγνή Θεά, τη Σελήνη, να τη βοηθήσει και να τη συμβουλέψει. Στην τελευταία πράξη, η Νόρμα νομίζει ότι ελέγχει απολύτως την κατάσταση, αλλά χάνει εντελώς τον έλεγχο όταν τα συναισθήματά της κυριαρχούν. Παρ' όλα αυτά, παραμένει μέχρι το τέλος μία ευγενική φυσιογνωμία, καταφέρνοντας να λυτρωθεί από το πάθος της, χωρίς ωστόσο να γίνει μία ανόητη συναισθηματική γυναικούλα. Αυτός είναι και ο εξαγνισμός της.''

Ο Μινωτης γραφει:

''Αφού θριαμβεύσαμε με τη ''Μήδεια'' στο Ντάλας (1958) και όπου το Covent Garden του Λονδίνου ήρθε και αγόρασε ολάκαιρη την παράσταση για τον επομενο χρόνο (1959), της πρότεινα να ανεβάσουμε την ''Ηλέκτρα'' του Στράους η την ''Αντιγόνη'' του Όρφφ. Μου απάντησε πως αυτά τα έργα δεν έχουν μελωδία, και μουσική χωρίς μελωδία είναι άψυχη.

Θα κάνουμε μαζί τη ''Νόρμα'' του Μπελλίνι, μου είπε, και πραγματικά το επόμενο καλοκαίρι (του 1960) με τη Λυρική Σκηνηή των Αθην'ων με Γενικό Διευθυντή τον Κωστή Μπαστιά, αποφασίστηκε το ανέβασμα της ''Νόρμας''...''

Η ανεπανάληπτη επιτυχία της "Νόρμας" αυτής το καλοκαίρι του 1960, συνέβαλε στην επόμενη απόφαση της Ε.Λ.Σ., να παρουσιάσει στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και τη "Μήδεια" που είχε γίνει στο Ντάλας. Έτσι κι έγινε, τον Αύγουστο του 1961.

Αν και η πρώτη λοιπόν συνεργασία της Κάλλας με τον Μινωτή ήταν στη "Μήδεια" στο Ντάλας το 1958, η "Νόρμα" ήταν εκείνη που πάτησε πρώτη στην ορχήστρα της Επιδαύρου το 1960.

Η "Νόρμα" ήταν προγραμματισμένη να παιχτεί στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, για τρεις παραστάσεις, αλλά τελικά παίχτηκε για δυο, στις 24 και 26 Αυγουστου 1960, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή, σκηνικό του Γιάννη Τσαρούχη, κοστούμια του Αντώνη Φωκά και διευθυντή ορχήστρας τον Τούλλιο Σεραφίν. Τον ρόλο της Ανταλτζίζα τραγούδησε η Κικη Μορφωνιού.

Η παραγωγή αυτή, αποτελεί ιστορικό ορόσημο, εφόσον είναι η πρώτη παρουσίαση όπερας στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου ή από τη στιγμή της δημιουργίας του. Μέγιστη πρόκληση και ρίσκο. Η διάσημη ακουστική του θεάτρου, η μεγάλη και αναγνωρισμένη πείρα του Μινωτή από την πολυετή συνεργασία του με το Ε. Θ. στις επιτυχημένες παραγωγές των ανεβασμάτων όλων των τραγωδιών του αρχαίου δράματος, και η καταλυτική παρουσία της Κάλλας, συνέβαλαν στην τολμηρή αυτή απόφαση.

Η πρώτη εμφάνιση της Κάλλας στην Επίδαυρο ήταν απολύτως θριαμβευτική! Πάνω από 12.000 κόσμου κατέκλυσαν όχι μόνο τους χώρους του θεάτρου, αλλά και τους γύρω λόφους. Όταν άρχισε να τραγουδά την άρια "Casta Diva" δύο λευκά περιστέρια δεμένα με κορδέλλες αφέθηκαν να πετάξουν στο κοίλο. Στο τέλος της παράστασης, την ώρα των θυελλωδών χειροκροτημάτων, της προσφέρεται ένα στεφάνι δάφνης. Γεγονός πρωτόγνωρο και ανεπανάληπτο για επιβράβευση καλλιτέχνη στη σκηνή του θεάτρου της Επιδαύρου!

Την Τετάρτη 26 Αυγούστου, τη μέρα που έγινε η δεύτερη παράσταση που τελικά ήταν και η τελευταία, σαν μεταφορά της αναβληθείσας πρεμιέρας της 21ης Αυγούστου λόγω της νεροποντής, η Κάλλας έχει 38,5 πυρετό! Ο Μπαστιάς ενημερώνει τον κόσμο κι εκείνος με ένα θερμό χειροκρότημα την εμψυχώνει... κατορθώνει και τελειώνει την παράσταση...

Στις 14 Σεπτεμβρίου 1960, στο Ελληνικό προξενείο στο Μιλάνο, επιδίδονται στην Κάλλας εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης το παράσημο του Ταξιάρχη του Τάγματος Ευποι'ί'ας και απο τον Δήμο Αθηναίων της προσφέρεται ενα χρυσό μετάλιο με ανάγλυφη την κατατομή της, έργο του γλύπτη Νίκου Περαντινού. Και τα δύο μετάλια εκτίθενται στο Μ.Μ.Κ. στην Αθήνα.

Δεν υπάρχει κανένα ηχητικό ντοκουμέντο, εφόσον αναβλήθηκε η προγραμματισμένη ηχογράφηση της πρεμιέρας, ούτε κάποιο κινηματογραφημένο στιγμιότυπο, εκτός από ένα μονόλεπτο θολό, με ασταθή εικόνα βίντεο, με πλάνα κυρίως από τον χαιρετισμό, χωρίς ήχο, που υπάρχει στο Youtube.

Αυτή η ιστορική από πολλές πλευρές παραγωγή της Ε.Λ.Σ., δεν επαναλήφθηκε ποτέ και πουθενά αλλού. Σχεδιάστηκε για το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου και παίχτηκε εκεί, μόνο δύο φορές.''

...μερικά αποσπάσματα από την ομιλία μου για την εικαστική πλευρά της ''Νόρμα'' στην Κανάρη 4 του Ι.Β.Π. τον Μάρτιο του 2024.

Στις φωτογραφίες, η στιγμή του θριάμβου της Κάλλας και τα παράσημα που της δόθηκαν.

24 Αυγούστου 2026 σήμερα...66 χρόνια μετά

Saridakis Nikos

Συναυλία του διεθνούς φήμης συνθέτη Παναγιώτη Καρούσου στο κανάλι ΑΧΕΛΩΟΣ TV

 
Το Σάββατο 22 Αυγούστου 2026 στις 10μμ, προβλήθηκε στον Τηλεοπτικό Σταθμό ΑΧΕΛΩΟΣ TV, μια αξιόλογη συναυλία με έργα του διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτη Παναγιώτη Καρούσου. Live από το Μουσείο της Πόλης των Αθηνών - Ιδρύματος Βούρου-Ευταξία, στην εκπομπή ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ με τον Αχιλλέα Παπαδιονυσίου. Την παρουσίαση των έργων έκανε ο γνωστός παρουσιαστής Κώστας Βενετσάνος.

Ερμηνεύτηκαν άριες και ντουέτα από τις όπερες «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, «Ιλιάδα» του Ομήρου και από το Θρησκευτικό Ορατόριο «Το Φως της Χριστιανοσύνης». Επίσης ερμηνεύτηκαν ο Ύμνος στον Έρωτα «Έρως ανήκατε μάχαν» από την Αντιγόνη του Σοφοκλή, «Κόρη των Αθηνών» του Λόρδου Βύρωνα, «Ευαγγελισμός-Ελληνισμός» του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, «Ο Ποιητής» του Δημήτρη Ιατρόπουλου και «Ύμνος στον Άγιο Νεκτάριο».

Τα έργα ερμήνευσαν υπέροχα οι σοπράνο Ειρήνη Κώνστα και Ρέα Βουδούρη.

Μαζί τους συμμετείχαν ο τενόρος Αθανάσιος Λιάνος, ο μπάσος Βασίλης Δημητρακάκης, και στο πιάνο συνόδευσε ο Χάρρυ Τζιανν.

Ο Παναγιώτης Καρούσος είναι ένας πολυσχιδής μουσικοσυνθέτης Αναγεννησιακού τύπου με τη μουσική του να έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο. Πολλά ΜΜΕ έχουν αναφερθεί στο έργο του, ενώ ο ίδιος έχει βραβευτεί επανειλημμένως στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για την προσφορά του στην τέχνη. Ιδιαίτερα έγινε δημοφιλής στην Βόρειο Αμερική με την επιτυχία της όπερας «Μέγας Αλέξανδρος» στην Νέα Υόρκη, Βόρεια Καρολίνα, Τορόντο, Κονέκτικατ, Μόντρεαλ και στο Σικάγο που ο συνθέτης Παναγιώτης Καρούσος αποκαλέστηκε ως ο Βέρντι της ελληνικής όπερας. Έργα του έχουν παρουσιαστεί στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αργεντινή, και σε ευρωπαϊκές πόλεις, Λονδίνο, Παρίσι, Σόφια, Βερολίνο, Χάγη, με εμφανίσεις σε αίθουσες συναυλιών όπως, Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου, Εκκλησιαστήριο (Ωδείο) της Αρχαίας Μεσσήνης, Θέατρο Βεάκειο, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου, Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στον ΟΗΕ στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στο Μανχάταν, κ.ά. O περιφερειακός ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός με έδρα το Αγρίνιο ΑΧΕΛΩΟΣ TV, ο οποίος εκπέμπει στη Δυτική Ελλάδα παρουσίασε με επιτυχία τα έργα λόγιας μουσικής του Παναγιώτη Καρούσου. Ο Παναγιώτης Καρούσος είναι Κεφαλλονίτης από τον πατέρα του Διονύσιο Καρούσο και Ξηρομερίτης από την μητέρα του Γεωργία Κωστούλα από την Κανδήλα Ξηρομέρου Αιτωλοακαρνανίας και έχει ωραίες αναμνήσεις και από την Κεφαλονιά αλλά και από την Κανδήλα, το Αγρίνιο και την Αμφιλοχία.

Αχιλλέας Παπαδιονυσίου, δημοσιογράφος

Πόλη Πολιτισμού 2026-προβολή ταινίας "Εθνικός Θησαυρός"

 Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του θεσμού "Πόλη Πολιτισμού 2026", η Κινημ/φική Λέσχη και ο Δήμος Αγ.Παρασκευής σας προσκαλούν στην προβολή της ταινίας "Εθνικός Θησαυρός (Kokuhō)" του Σανγκ-Ιλ-Λι, που διαδραματίζεται με φόντο το Καμπούκι, το παραδοσιακό ιαπωνικό θέατρο. Η προβολή θα γίνει την Δευτέρα 31 Αυγούστου στις 9μμ στον κήπο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης/ Μουσείου "Αλ.Κοντόπουλος", οδός Κοντοπούλου 13.

Οπτικά πλούσια και συναισθηματικά φορτισμένη, η ταινία που έκανε πρεμιέρα στο 78ο Φεστιβάλ Καννών, συνυφαίνει το προσωπικό πεπρωμένο με την πολιτιστική κληρονομιά.
Την ταινία θα προλογίσει η Πρόεδρος της Κινημ/φικής Λέσχης Μιρέλλα Λεγάκη και μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.

Κινηματογραφική Λέσχη Αγίας Παρασκευής

Πολιτισμός - Δήμος Αγίας Παρασκευής

https://www.facebook.com/events/1613993483614603

«Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης» Ξεναγήσεις στην περιοδική έκθεση

 «Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης»

 20.05 - 04.10.2026

 Ξεναγήσεις στην περιοδική έκθεση
Κάθε Παρασκευή | 18.00-18.45
Κάθε Σάββατο & Κυριακή | 16.00-16.45

 ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ & ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΞΕΝΑΓΗΣΗΣ: goulandris.gr/events/jannis-psychopedis-guided-tour

________________________

Το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή παρέχει στους επισκέπτες του τη δυνατότητα ξενάγησης στην περιοδική έκθεση «Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης. Αυτά που κράτησα», που παρουσιάζεται στο Μουσείο του Ιδρύματος στην Αθήνα από τις 20 Μαΐου έως τις 4 Οκτωβρίου 2026.

Η έκθεση χαρτογραφεί την καλλιτεχνική πορεία του Γιάννη Ψυχοπαίδη από το 1962 έως σήμερα, μέσα από περίπου 70 έργα. Ιδιαίτερη σημασία συνιστά το γεγονός ότι πρόκειται για έργα τα οποία ο ίδιος ο καλλιτέχνης επέλεξε να κρατήσει για την ιδιωτική του συλλογή και προσφέρουν μια σπάνια, εσωτερική ματιά στο έργο και τις επιλογές του.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος Β&Ε Γουλανδρή Κυριάκος Κουτσομάλλης.

 Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης έκανε την εμφάνισή του στο εικαστικό προσκήνιο μέσα στο κλίμα φιλελευθερισμού της δεκαετίας του 1960, ως εξέχον μέλος της ομάδας των Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών. Ήδη από το ξεκίνημα της πορείας του, τα έργα του αποτελούν απτά δείγματα μιας νεοπαραστατικής στροφής που γινόταν αισθητή σε παγκόσμια κλίμακα και αναπόφευκτα είχε φτάσει και στην Ελλάδα. Η γονιμότητα και η παραγωγικότητά του στον νεοπαγή νεορεαλιστικό χώρο οφείλεται, εν μέρει ίσως, στη σύζευξη δυο κόσμων: της ελληνοπρεπούς και της δυτικότροπης εικαστικής παιδείας. Ένα σταυροδρόμι δυο κόσμων που, χωρίς να συγχέονται, του επέτρεψαν γόνιμες διαδραστικές καλλιτεχνικές ανταλλαγές, ενισχύοντάς τον να σταθεί ενάντια σε φαινόμενα του βίαιου εκβιομηχανισμού και της χωρίς μέτρο κατανάλωσης.

________________________
Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή
Ερατοσθένους 13, Παγκράτι
 visit@goulandris.gr
 +30 210 72 52 895

https://www.facebook.com/events/1326372359423911/1326372459423901/

B&E Goulandris Foundation

B&E Goulandris Foundation

Berklee College - Η λύρα και η φλογέρα στη Βοστώνη

 O 20χρονος μουσικός Στέφανος Πατεράκης πήρε τη σκυτάλη από τον λαουτίστα πατέρα του γνωρίζοντας κι εμβαθύνοντας στο κρητικό όργανο ήδη από 8 ετών.

Ως παιδί της επαρχίας με καταγωγή από την Κίσσαμο Χανίων, έζησε από μικρός πανηγύρια και χορούς, αγάπησε τα αρχέγονα τραγούδια της Κρήτης, τα Ριζίτικα.

Νεοι μουσικοί της ελληνικής παράδοσης

«Ήθελα από μικρός να μελετήσω και να εξερευνήσω τη μουσική παράδοση του τόπου μου για την οποία είχα απίστευτο θαυμασμό», λέει στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ). 

Αιμιλία Χαλκιά, 26 ετών

Η γεννημένη στη Θεσσαλονίκη Αιμιλία Χαλκιά, 26 ετών, αν και με αστικές καταβολές, δεν άργησε να γοητευθεί από το δημοτικό τραγούδι με την είσοδό της στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. «Γνώρισα ωραίους ανθρώπους κι άρχισα να μαθαίνω για έναν κόσμο πολύ πλούσιο, με τρομερό ενδιαφέρον για τη φωνή σαν όργανο - ένα κόσμο ανεξάντλητο», μας λέει.

Η 21χρονη Άννα Μαρία Σινωπίδου

Η 21χρονη Άννα Μαρία Σινωπίδου από την Κατερίνη έπαιζε φλογέρα και της άρεσαν οι παραδοσιακοί χοροί. Σε μια συναυλία του Μουσικού Σχολείου της γενέτειράς της άκουσε την καθηγήτριά της, Στέλλα Καμπουρίδου, να παίζει καβάλι, μαγεύτηκε από το παραδοσιακό πνευστό όργανο (ξύλινος πλαγίαυλος χωρίς επιστόμιο) με ιστορία αιώνων και αποφάσισε να ασχοληθεί με αυτό. «Επαγγελματίες παίκτες καβάλι με πτυχία και βεβαιώσεις θεωρώ πως δεν πρέπει να είναι περισσότεροι από δέκα στην Ελλάδα», εξηγεί. «Στόχος μου είναι να μάθουν κι άλλα παιδιά για το όργανο αυτό και να ξεκινήσουν να παίζουν».

O 20χρονος μουσικός Στέφανος Πατεράκης

Και είναι αυτοί οι τρεις νέοι μουσικοί της ελληνικής παράδοσης που διακρίθηκαν από το Berklee College of Music αποσπώντας πλήρεις υποτροφίες για το τετραετές προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών στη Βοστώνη, μια σπανιότατη διάκριση.

«Το Berklee College of Music δίνει ελάχιστες πλήρεις υποτροφίες κάθε χρόνο και ανάμεσα στα παιδιά που απέσπασαν τις περίπου 15 - 16 υποτροφίες είναι τα τρία ελληνόπουλα», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 35χρονος διεθνής λαουτίστας και απόφοιτός του, Βασίλης Κώστας που συστήνει την ηπειρώτικη μουσική σε διεθνές ακροατήριο. Υπό την καλλιτεχνική του διεύθυνση, το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και ορχήστρα ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, Επίλεκτο Ηπειρωτικό Ensemble, αποτέλεσε κοινή αφετηρία των τριών νέων μουσικών εστιάζοντας στη συστηματική μελέτη των μουσικών παραδόσεων της Ηπείρου και της στεριανής Ελλάδας.

«Είμαι πολύ περήφανος για τα τρία αυτά παιδιά. Δεν "ανοίγεται" μόνο μια καριέρα μπροστά τους αλλά ισχυροποιείται η εκπροσώπηση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής στην Αμερική», αναφέρει ο Βασίλης Κώστας, ο οποίος μετουσίωσε τη δική του δύσκολη εμπειρία σε ευκαιρία ζωής για τους νεότερους. Θυμάται όταν ήταν πιτσιρικάς στα Γιάννενα και κατάφερε να λάβει υποτροφία από το Berklee, αυτό το όνειρο ζωής σκάλωσε στην έλλειψη πόρων για να κάνει το μακρινό ταξίδι: Δεν υπήρχε καμία οικονομική βοήθεια. Ο πατέρας του έψαχνε να βρει κάποιο μικρό κονδύλι, μια ενίσχυση για να μπορέσει να φθάσει στη Βοστώνη, η οποία δεν υπήρχε από πουθενά κι ήταν πολύ επίπονο.

«Υποσχέθηκα στον εαυτό μου όταν τελικά τα κατάφερα να φθάσω στις ΗΠΑ σε ηλικία 22 ετών ότι θα προσπαθήσω να μην ζήσουν κάτι ανάλογο παιδιά στην Ελλάδα που το αξίζουν, που δουλεύουν σκληρά, κι είναι αφοσιωμένα στη μουσική. Τα τρία αυτά παιδιά εργάζονται με όρεξη, έχουν διάθεση να πάνε στο εξωτερικό -κάτι που κρύβει πολλές θυσίες- κι αντιλαμβάνομαι ως δικό μου χρέος να μπορέσω με όσες δυνάμεις έχω να τους βοηθήσω προς αυτή την κατεύθυνση», εξηγεί.

«Αυτή η διάκριση είναι ένα όνειρο που είχα από πολύ μικρός», λέει ο Στέφανος Πατεράκης ο οποίος εμβαθύνει στο στεριανό λαούτο ενώ ταυτόχρονα ερευνά και τα εργαλεία της τζαζ και του αυτοσχεδιασμού θεωρώντας ότι ο αυτοσχεδιασμός στη μουσική, όπως και σε κάθε μορφή τέχνης, είναι κάτι που έχει να κάνει με τη φαντασία του ανθρώπου.

«Το ότι θα πάω στην Αμερική σημαίνει ότι μου δίνεται η ευκαιρία να μάθω για εκατοντάδες διαφορετικές παραδόσεις, να ανταλλάξω πολιτισμικές ιδέες με ανθρώπους και να γίνω ο εκπρόσωπος της δικής μου μουσικής παράδοσης και κληρονομιάς. Και πράγμα περίεργο. Όσο προσπαθούσα να τα καταφέρω δεν αντιλαμβανόμουν την απόσταση που χωρίζει τις δυο χώρες. Τώρα που πέτυχα και θέλω να πάω, σκέφτομαι πόσο μακριά είναι. Παρ' όλα αυτά, παίζοντας τη μουσική του τόπου μου θα έχω την ευκαιρία να είμαι πάντα ψυχικά κοντά στην Κίσσαμο και στα Χανιά», επισημαίνει.

«θέλω να αναμετρηθώ με τις δυνάμεις μου - να δω πως μπορώ να φθάσω στο 100% των δυνατοτήτων μου. Η πρώτη μου βλέψη είναι αυτή, να έχω ανοιχτή ματιά, να γνωρίσω νέα πράγματα. Θα πάω με αυτό τον τρόπο πλεύσης λοιπόν. Θέλω πολύ να δημιουργήσω με άλλους μουσικούς, να μάθω από μεγαλύτερους και πιο έμπειρους, να φέρω κάτι νέο, κάτι δικό μου από όσα θα ζήσω και να το "επιστρέψω" πίσω στην κοινωνία», δηλώνει η Αιμιλία Χαλκιά.

«Έχω σκοπό να φέρω το καβάλι στη διεθνή μουσική σκηνή - αν τα καταφέρω. Να αγαπήσει ο κόσμος τον ήχο, να υπάρξουν αξιόλογες συνεργασίες τόσο δισκογραφικά όσο και σε διεθνείς σκηνές», συμπληρώνει η Άννα Μαρία Σινωπίδου. «Όσο περισσότεροι μάθουν γι' αυτό το όργανο θα είναι κέρδος. Ξέρετε, στο πως παίζει κανείς το καβάλι έχει σημασία η προσωπική αισθητική. Ο καθένας μας έχει διαφορετικό τρόπο που φυσάει κι εκφράζεται. Έχω ένα μότο: Ο αέρας πάντα λέει την αλήθεια. Όταν νιώσεις άβολα φαίνεται. Οπότε θα ήθελα να φανεί η αλήθεια αυτού του οργάνου σε συνδυασμό με το προσωπικό μου στυλ - και του καθενός βέβαια».

Με την έμπρακτη στήριξη της Ιεράς Μητρόπολης Ιωαννίνων, οι τρεις νέοι μουσικοί είχαν την ευκαιρία να λάβουν υποτροφίες για τη συμμετοχή τους στα θερινά προγράμματα του Berklee College of Music στη Βοστώνη και στην Περούτζια της Ιταλίας. Η συμμετοχή στα προγράμματα αυτά αποτέλεσε σταθμό στην μετέπειτα πορεία τους. «Από φέτος το Επίλεκτο Ηπειρωτικό Ensemble θα είναι ένας αυτόνομος οργανισμός. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχαμε την έδρα μας στα Γιάννενα και περίπου 30 παιδιά έρχονταν σε εβδομαδιαία βάση από την Κομοτηνή, τις Σέρρες, την Αθήνα, την Πάτρα, τα Τρίκαλα, τη Λάρισα να μελετήσουν την παραδοσιακή και την Ηπειρώτικη μουσική σε βάθος», καταλήγει ο Βασίλης Κώστας ο οποίος υπήρξε με τη σειρά του μαθητής αλλά και συνεργάτης του θρυλικού Ηπειρώτη κλαρινίστα Πετρολούκα Χαλκιά. «Αυτό είναι κάτι που συνεχίζει να συμβαίνει και με συγκινεί ιδιαίτερα. Μπορώ να δω τον εαυτό μου σε αυτά τα παιδιά. Δεν κάνουν τίποτα επιφανειακό, δεν τους ξεφεύγει τίποτα, κοιτούν να αφομοιώσουν τα πάντα. Βλέπω την αριστεία σε αυτά τα παιδιά και θα είμαι δίπλα τους για πάντα».

*Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση των μουσικών

https://www.iefimerida.gr/politismos/moysikoi-tis-paradosis-sto-berklee-college 

Πηγή:  https://www.iefimerida.gr