Νικολέττα Γιαντσή-Μελετιάδη: «Ιστορία του αστικού φαινομένου»

 

Ανθούλα Δανιήλ 

Το θέμα με το οποίο ασχολήθηκε η Νικολέττα Γιαντσή-Μελετιάδη είναι και πρωτότυπο και αυστηρά προσδιορισμένο σε χώρο και χρόνο, στην Ιστορία του αστικού φαινομένου, στη Φλάνδρα από τον 10ο έως τον 13ο αιώνα. Πώς δηλαδή έγινε η «Ανάδυση των πόλεων της Φλάνδρας κατά τον Μεσαίωνα» και πώς συνέβαλαν σ’ αυτό το φαινόμενο η πολιτική χειραφέτηση των πόλεων που αργότερα υπήρξαν ο πυρήνας του βελγικού κράτους, μεταξύ του 19ου με 20ό αιώνα. Στο κέντρο βρίσκονται οι πόλεις Μπρυζ, Γάνδη, Υπρ, Σαιντ-Ομέρ, Αρράς, που με το παράδειγμά τους συμβάλλουν στην ερμηνεία του αστικού φαινομένου.

Η ιστορία του θέματος είναι παλιά και φτάνει στη ρωμαϊκή εποχή. Ωστόσο, ό,τι ξέρουμε γι’ αυτές τις πόλεις δεν είναι άλλο από λογοτεχνικές περιγραφές. Η περιήγηση στη σημερινή Φλάνδρα είναι μία θητεία στο παρελθόν, λέει η συγγραφέας, και η μελέτη μια διεπιστημονική, δύσκολη, συστηματική ιστορική ανάλυση.

Στην πλήρως εμπεριστατωμένη Εισαγωγή, βασιλείς των όμορων χωρών, κόμητες κ.λπ. διεκδικούν εδάφη με αποτέλεσμα η Φλάνδρα να έχει σύνορα αυστηρώς προσδιορισμένα στα βόρεια και ανατολικά, αλλά όχι και προς τα νότια και δυτικά. Έτσι, οι Φλάνδρες είναι πολλές. Γαλλία, Αγγλία, Γερμανία και Πάπας διεκδικούν ο καθένας για τον εαυτό του μία από τις πόλεις της περιοχής, με πολιτικά συμφέροντα και φεουδαρχικό τρόπο. Εκεί διαμορφώθηκε και το ιδεώδες του Βασιλείου του Βελγίου.

Η ιστορία, η πολιτική, η επιστήμη, η οικονομία σαν λογοτεχνία και χρονικό.

Μία από τις αιτίες της ανάπτυξης των πόλεων ήταν το εμπόριο. Η οχύρωση, η εμπορική εγκατάσταση, τα μοναστήρια, τα κάστρα, η κατανάλωση, όλα αυτά συνέβαλαν για να εξελιχθούν οι πόλεις σε σταθμούς εμπορίου. Όπου εμπόριο και αστική τάξη. Κι έτσι γεννήθηκε ο αστικός κόσμος.

Ο Ρουσώ μελετά τον ποταμό Μεύση και τη σημασία του στους πριν από τον 13ο αιώνα. Ο ποταμός αυτός ήταν το φυσικό όριο ανάμεσα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και το Βασίλειο της Γαλλίας και το πιο ζωτικό τμήμα του Βελγίου μέχρι το 1200, όταν η περιοχή γνωρίζει μεγάλη δραστηριότητα στη γεωργία και μεταλλουργία. Αλλά και οι άλλοι ποταμοί ήταν αρτηρίες εμπορίου προς τη Μεγάλη Βρετανία, τη Λυών, τη Μεσόγειο, οπότε στις όχθες τους αναπτύχθηκαν οι πόλεις και τα νομισματοκοπεία, κάτι που βέβαια είχε ιστορικό προηγούμενο. Οι μελετητές μιλούν για μια συνέχεια, αλλά στην πορεία παρεμβαίνουν και άλλα κριτήρια και φυσικά και η βιομηχανία. Και έτσι αρχίζει να εμφανίζεται ο καπιταλισμός.

Η Νικολέττα Γιαντσή-Μελετιάδη παραθέτει πλήρη στοιχεία και βιβλιογραφικές αναφορές, κάνει συγκρίσεις και παραθέτει απόψεις πάνω στην ιστορία του αστικού φαινομένου, παρακολουθεί στενά και αποδεικνύει τη σημασία της γεωγραφίας αλλά και της ιστορίας στην εξέλιξη των πόλεων στην πορεία των χρόνων, για να γίνουν σήμερα μεγάλα εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα. Μελετά τους άρχοντες, βασιλείς, κόμητες και τους πολιτικούς στόχους τους, φιλίες, συμμαχίες, φιλοδοξίες, αντιπαλότητες, οι οποίες θα καταλήξουν στην ανάπτυξη του καπιταλισμού. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο Μπρωντέλ, οι πόλεις αυτές είναι «ηλεκτρικοί μετασχηματιστές» και επιταχυντές όλων των ιστορικών χρόνων, αν και δεν ήταν πάντοτε πόλεις με εμπορική ανάπτυξη και χώροι αστικοποίησης.

Εν πάση περιπτώσει, η οικιστική ανάπτυξη της Φλάνδρας έχει τη ρίζα της στη ρωμαϊκή εποχή, όπου υπάρχει συσχέτιση στρατιωτικών δραστηριοτήτων και οδικών δικτύων, ανάπτυξη μικρών ή μεγαλύτερων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, αγροτικά κέντρα. Γενικώς μιλάμε για μια πόλη σαν τετράγωνο στρατόπεδο. Επιδρομές και άλλες ιστορικές περιπέτειες σε πόλεις και περιοχές, λαοί, πόλεις, ήρωες, άγιοι, θρησκεία, με ασυνήθιστα ονόματα που επιβάλλουν την παρουσία τους: Γερβέργη, Λοθάριος, Λοθαριγγία, οίκος Μπίλουγκ, Αρνούλφος (ονόματα πρωτάκουστα, που λέει και ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης). Κι άλλα ονόματα πόλεων που ανθούν οικονομικά και επιβάλλονται ως κέντρα εξουσίας, όπως: Castra Bononia/ Gesotacum civitas, Castellum menapiorum Civitas, Tornacum civitas, Nemetacum/Atrbatum civitas, Tarvenna civitas, Cortoriacum vicus κ.ά. Από τη ρωμαϊκή έως την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, κατά την περίοδο των Μεροβιγγείων υπήρξαν πόλεις που επιβίωσαν ως ασήμαντα χωριά και άλλες ανέκαμψαν.

Ο εκχριστιανισμός των περιοχών είναι μια επιπλέον παράμετρος των αλλαγών στην περιοχή, με αποτέλεσμα να έχουν στη σύνοδο της Αρλ το 314 εκπροσώπους από δεκαέξι μητροπόλεις, ανάμεσά τους και τη γνωστή μητρόπολη της Ρενς, ενώ έναν αιώνα μετά η επέκταση ήταν ακόμα μεγαλύτερη. Ο χριστιανισμός, που επικράτησε λόγω Εκκλησίας και μοναστηριών, συσπείρωσε τον κόσμο γύρω από ένα κέντρο. Άλλοτε όμως η ανάπτυξη μιας αστικής ομάδας επετεύχθη επειδή κοντά σε έναν ποταμό υπήρχε ήδη παλαιότερο ρωμαϊκό οχυρό, όπως έγινε με τον ποταμό Σκάλδη, κοντά στο οποίο αναπτύχθηκαν πόλεις, αβαεία, μονές, κέντρα ιεραποστολής, κάτι που ήταν πολιτική και στρατηγική επιλογή. Η περιοχή γνώρισε πολλές επιδρομές από τους Βίκινγκς. Στις όχθες του Σκάλδη στο πρώτο μισό του 11ου αιώνα αναπτύχθηκε το Grand-Bourg ή Vieux-Bourg, σημερινή Place d’Armes, πρώτη εστία οικονομικής ζωής. Η Βαλανσιέν είναι η πόλη που αναδείχτηκε σε κέντρο με εμπορική και βιοτεχνική δραστηριότητα. Αργότερα, τον 10ο αι. αξιοποιήθηκε από τον Γερμανό αυτοκράτορα για την καταστολή εξεγέρσεων στο σύνορα του Σκάλδη. Οι Βίκινγκς επιτέθηκαν και στην πόλη Κοντέ, αφού πρώτα πυρπόλησαν και λεηλάτησαν την Καμπραί και Τουρναί, συγκρούστηκαν με τον στρατό του κόμη του Αινώ, τον Ραινιέ τον Μακρολαίμη, τον οποίο συνέλαβαν αλλά ελευθέρωσαν για λύτρα. Αυτά τον 9ο αι.

Το βιβλίο της Νικολέττας Γιαντσή-Μελετιάδη μπορεί να έχει ως κίνητρό του την κοινωνιολογική-οικονομική αφορμή, είναι όμως μια λεπτομερής ιστορική απεικόνιση της εποχής, των ταραχών και περιπετειών που υπέστησαν τόποι και λαοί, και φυσικά των δοκιμασιών και των συνεπειών για να κατασταλάξουν σ’ αυτό που είναι σήμερα. Παράλληλα, τα τόσα ονόματα, λαών και τόπων και προσώπων, εκκλησιαστικών και πολιτικών, προξενούν δέος για το πώς όλα αυτά καθόρισαν και προεξόφλησαν την Ευρώπη που έγινε και είναι σήμερα. Πολυσυλλεκτική, πολυδύναμη, ελεύθερη, πολιτισμένη, ακμαία, σύγχρονη.

Η αφήγηση της Νικολέττας Γιαντσή-Μελετιάδη είναι άνετη, περιεκτική ενός όλου εξαιρετικά πολυπολιτισμικού και πολυδύναμου. Η ιστορία, η πολιτική, η επιστήμη, η οικονομία σαν λογοτεχνία και χρονικό.

 

Ιστορία του αστικού φαινομένου
Η ανάδυση των πόλεων της Φλάνδρας κατά τον Μεσαίωνα
Νικολέττα Γιαντσή-Μελετιάδη
University Studio Press
304 σελ.
ISBN 978-960-12-2600-2
Τιμή €27,00

Ανθούλα Δανιήλ δρ Φιλολογίας, συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας, μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών και μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων

https://diastixo.gr/kritikes/meletesdokimia/25335-i-istoria-tou-astikou-fenemenou

https://diastixo.gr/ 

Ορέστης Γιωτάκος: «Mind-reading ή Διαβάζοντας το μυαλό»

 

Κωνσταντίνος Μπούρας

 

 

Το βιβλίο Mind-reading ή Διαβάζοντας το μυαλό είναι μια εντυπωσιακή μελέτη του εμβριθέστατου καθηγητή Ορέστη Γιωτάκου, ο οποίος με όπλο τον ορθολογισμό ερευνά τους δαιδάλους του ανθρώπινου λαβυρίνθου, που δεν περιορίζεται στον ανθρώπινο εγκέφαλο-server, αλλά επεκτείνεται σε όλο το σώμα («περιφερειακά» αναπόσπαστα εξαρτήματα).

Πολύς λόγος γίνεται σήμερα για mind-control, για απόπειρες ποδηγετήσεως των μαζών, ενώ αναρίθμητες παραλλαγές πασίγνωστων συνωμοσιολογικών θεωριών, που επεκτείνονται στον χωροχρόνο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, απειλούν να καταλάβουν με μελλοντολογικές δυστοπίες τον περιορισμένο χώρο της βραχείας μνήμης (Ram) στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου (για τους δεξιόχειρες – οι αμφίχειρες ή αμφιδέξιοι είναι ακόμη αντικείμενο και desideratum της έρευνας).

Μια εξαιρετικά σημαντική, ανακεφαλαιωτική θεώρηση των μέχρι τώρα επιστημονικών κατακτήσεων στον τομέα της διερευνήσεως του πολυπλοκότερου λαβυρίνθου που μπορεί να μελετηθεί: της ανθρώπινης νόησης .

Ο διεθνούς φήμης καθηγητής Νευροεπιστημών (και όχι μόνον) συνθέτει με σοφή δομή ένα πανεπιστημιακό-διεπιστημονικό σύγγραμμα για φοιτητές, αλλά και για διδάσκοντες. Δίνει συμβουλές (σελ. 308), μιλάει για την περίφημη καθρεπτοθεραπεία (σελίδες 158-168), για τον γνωστικό χάρτη (σελ. 185), για τη σχιζοφρένεια (σελ. 194), για την ενσυναίσθηση (σελ. 197), για την ταύτιση (σελ. 201), για την ανάγνωση της ψυχικής κατάστασης του άλλου μέσα από το βλέμμα και την αποκωδικοποίηση των μιμικών μυών του προσώπου (σελ. 205), για την κριτική σκέψη (σελ. 273), αλλά και για την άκρως επικίνδυνη, γνωστή στους ψυχαναλυτές αντιμετάθεση (σελ. 211). Κατ’ αυτόν, κυριαρχεί στη μετάδοση της πληροφορίας (ικανή και αναγκαία συνθήκη για την επίτευξη της γνώσης) η επιδραστική γαλήνη, ως ένδειξη σοφίας.

Πραγματεύεται επίσης το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό σύστημα (σελ. 218), γράφει για connectivity (σελ. 251) και εξετάζει τις βλάβες στο δεξί ημισφαίριο (σελ. 253). Σημαντική είναι η διάγνωσή του για την αυτοεξαπάτηση (σελ. 255) ως μέσο χειρισμού των άλλων, των ισχυρότερων, των κραταιότερων, των απειλητικότερων. Φυσικά και δεν του διαφεύγει η διαφήμιση ως μηχανισμός ανάγνωσης αναγκών και δημιουργίας πλαστών (σελ. 294 κ.ε.). Ενδιαφέρουσα και η θεωρία του για την τεχνητή νοημοσύνη (σελ. 291), που θα δώσει στον άνθρωπο περισσότερα αντικειμενικά εργαλεία για τη διαμόρφωση του αυτοειδώλου του, αποφεύγοντας τις αυτοεπαληθευόμενες προφητείες (σελ. 257), τα fake news (σελ. 269), την παράνοια (σελ. 276) και άλλους ελλοχεύοντες εσωτερικούς υποσυνείδητους Λαιστρυγόνες τε και Κύκλωπες.

Είναι μια εξαιρετικά σημαντική, ανακεφαλαιωτική θεώρηση των μέχρι τώρα επιστημονικών κατακτήσεων στον τομέα της διερευνήσεως του πολυπλοκότερου λαβυρίνθου που μπορεί να μελετηθεί: της ανθρώπινης νόησης (που δεν περιορίζεται μόνον στον εγκέφαλο). Ουσιώδης και κατατοπιστικός ο πρόλογος από τον απόλυτα καταρτισμένο, διακεκριμένο ακαδημαϊκό και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Αθανάσιο Φωκά.

 

Mind-reading ή διαβάζοντας το μυαλό
Ορέστης Γιωτάκος
Εκδόσεις Παπαζήση
336 σελ.
ISBN 978-960-02-4496-0
Τιμή €23,32

Κωνσταντίνος Μπούρας ποιητής και κριτικός

https://diastixo.gr/kritikes/meletesdokimia/25334-orestis-giotakos-mind-reading

https://diastixo.gr/ 

Εύη Καρκίτη: «Ο Ιερώνυμος στην έρημο»

 

Αλεξία Βλάρα 

Στο πρώτο της μυθιστόρημα, Ο Ιερώνυμος στην έρημο, η Εύη Καρκίτη τολμά να ταξιδέψει στον δύσβατο τόπο της παιδικής μνήμης και να αναμετρηθεί με την ωμή αλήθεια των τραυμάτων που διαμορφώνουν την ενήλικη ταυτότητα. Με έναν γοητευτικά πολυεπίπεδο αφηγηματικό τρόπο, το βιβλίο εναλλάσσει τον ρεαλισμό με τη φαντασία, την ωριμότητα με την παιδική ματιά, το τραύμα με τη νοσταλγία, αποτυπώνοντας τον αγώνα δύο αδελφών να ξαναπιάσουν το νήμα της μνήμης και να εξηγήσουν τον εαυτό τους μέσα από την ανασύνθεση του παρελθόντος.

Η ιστορία ξεδιπλώνεται καθώς οι δύο αδελφές, αφανείς πρωταγωνίστριες χωρίς έντονη σκιαγράφηση, επιστρέφουν στις κοινές τους μνήμες, αναζητώντας απαντήσεις για όσα σημάδεψαν ανεξίτηλα τα παιδικά τους χρόνια. Ο ψυχρός, αποξενωτικός οικογενειακός περίγυρος λειτουργεί ως σταθερό φόντο ενός ψυχολογικού τοπίου γεμάτου σκιές και αποσιωπήσεις. Εκεί, στα χάσματα της καθημερινότητας, βρίσκουν καταφύγιο στη φαντασία και κατασκευάζουν εναλλακτικές πραγματικότητες, πότε μέσα από μια τρυφερή ιστορία για μια οικογένεια σκίουρων και πότε παρακολουθώντας τις σελίδες ενός παλιού pulp περιοδικού, όπου ένας παρηκμασμένος επιθεωρητής αναζητά ένα χαμένο κορίτσι.

Η επιλογή της συγγραφέως να εντάξει τη δομή της αφήγησης μέσα σε ένα «έργο εντός έργου», με την παράλληλη παρακολούθηση των περιπετειών του Νοξ, του ντετέκτιβ από το φανταστικό περιοδικό, δεν είναι απλώς ένας αφηγηματικός ελιγμός. Είναι μια βαθιά υπαρξιακή πρόταση: η λογοτεχνία, η φαντασία, το αφήγημα λειτουργούν ως μηχανισμοί επεξεργασίας του τραύματος, ως γέφυρες προς την κατανόηση του εαυτού και την ανακούφιση. Ο Νοξ, παρά τη φαινομενική του απόσταση από τις αδελφές, γίνεται ένας ακόμη καθρέφτης της αναζήτησης· του πόνου, της ενοχής, της αδυναμίας και της ενδόμυχης ελπίδας για λύτρωση.

Σκάβει στα υπόγεια της μνήμης και αναδεικνύει εκείνο που συνήθως μένει αθέατο: τη δυνατότητα να αναπλάσουμε το παρελθόν και να το ξανακοιτάξουμε όχι με πίκρα, αλλά με τρυφερότητα.

Ο τίτλος του βιβλίου, Ο Ιερώνυμος στην έρημο, αντλεί τη συμβολική του δύναμη από τον ομότιτλο πίνακα του Τζοβάνι Μπελίνι, λειτουργώντας ως καθρέφτης της εσωτερικής περιπλάνησης των δύο αδελφών στην αφήγηση. Όπως ο Άγιος Ιερώνυμος αποσύρεται στην έρημο για να στοχαστεί και να συμφιλιωθεί με το τραύμα και τη Θεία σιωπή, έτσι και οι ηρωίδες του βιβλίου ταξιδεύουν στον ψυχικό τους έρημο τόπο ανακαλώντας μνήμες και φαντασίες, σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν το παρελθόν και να επουλώσουν τις πληγές τους. Η αναζήτηση του χαμένου κοριτσιού στις σελίδες του pulp περιοδικού, αλλά και η συνύπαρξη φανταστικού και ρεαλιστικού, συντονίζονται με τον στοχαστικό και ποιητικό τόνο του πίνακα, κάνοντας τον τίτλο όχι μόνο σημείο αναφοράς αλλά και ουσιαστικό σχόλιο για την πορεία προς την αυτογνωσία.

Η συγγραφέας επιλέγει μια γλώσσα λυρική, με εσωτερικότητα και ελεγχόμενο συναίσθημα. Ο λόγος δεν διολισθαίνει ποτέ σε μελοδραματισμούς, παρά την ευαισθησία του θέματος. Χρησιμοποιεί εικόνες και σύμβολα, διακριτικά τοποθετημένα, που αναδύονται φυσικά από τις σκέψεις και τις μνήμες των ηρωίδων. Η αφήγηση ρέει σαν αποσπασματικό ημερολόγιο ψυχής, όπου κάθε αναπόληση είναι και ένα βήμα πιο κοντά στη συμφιλίωση με το παρελθόν.

Το βιβλίο αναμετριέται με έννοιες δύσκολες: την παιδική μοναξιά, την απόρριψη, την ψυχρότητα των γονέων, την ανάγκη για φροντίδα και αγάπη, τη φαντασία ως άμυνα. Και ταυτόχρονα, μιλά για τη δύναμη που έχει η γραφή όχι απλώς ως τέχνη, αλλά ως εργαλείο επιβίωσης. Σε αυτό το επίπεδο, η Καρκίτη γράφει ένα μυθιστόρημα για την ίδια τη λογοτεχνία, για το πώς οι ιστορίες μπορούν να μας κρατήσουν ζωντανούς όταν όλα γύρω μοιάζουν αβίωτα.

Ο Ιερώνυμος στην έρημο είναι ένα βιβλίο απαιτητικό αλλά βαθιά ανταποδοτικό. Δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις, ούτε καταφεύγει σε ψευδαισθητικές λύσεις. Αντίθετα, σκάβει στα υπόγεια της μνήμης και αναδεικνύει εκείνο που συνήθως μένει αθέατο: τη δυνατότητα να αναπλάσουμε το παρελθόν και να το ξανακοιτάξουμε όχι με πίκρα, αλλά με τρυφερότητα. Η γραφή της Εύης Καρκίτη λειτουργεί σαν φως μέσα στην έρημο, ένα φως που δεν λύνει όλα τα σκοτάδια, αλλά μας βοηθά να τα διασχίσουμε.

 

Ο Ιερώνυμος στην έρημο
Εύη Καρκίτη
Κριτική
184 σελ.
ISBN 978-960-586-525-2
Τιμή €11,00

Αλεξία Βλάρα πολιτικός επιστήμονας και δημοσιογράφος

https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/25341-ieronumos-sthn-erhmo

https://diastixo.gr/ 

Βάσια Παρασκευοπούλου: «Ο βασιλιάς μυγιάστηκε»

 

Κατερίνα Ζαμαρία

 

 

Ένα γλυκό, αλληγορικό παραμύθι είναι το βιβλίο της Βάσιας Παρασκευοπούλου Ο βασιλιάς μυγιάστηκε, σε εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη. Εκείνο που αρχικά ξαφνιάζει είναι ο τίτλος, που παραπέμπει στη γνωστή παροιμία (σαν να λέμε ότι η συνείδησή του τον ενοχλεί και τον κάνει να «μυγάται» –δηλαδή να κουνιέται ανήσυχα– όταν το θέμα για το οποίο είναι «ένοχος» έρχεται στην επιφάνεια).

Στο βιβλίο της η Παρασκευοπούλου κρατά το μοτίβο των λαϊκών παραμυθιών, αφού έχουμε βασιλιά, έχουμε ανθρωπομορφική απεικόνιση ζώων και εξωτερικό αφηγητή. Αυτός ο βασιλιάς στιγμή δεν βγάζει απ’ το κεφάλι τη χρυσή κορόνα του: «ούτε στον ξύπνιο μα ούτε και στον ύπνο… και ούτε στη στεριά μα ούτε και στη θάλασσα… και, είτε είναι καλοκαίρι είτε χειμώνας, κυκλοφορεί μ’ αυτή». Και δεν είναι μόνο η κορόνα. Γιατί ο βασιλιάς έχει μια ιδιαίτερη προτίμηση σε ό,τι είναι από χρυσό, όπως η πολυαγαπημένη, πολυλατρεμένη του συλλογή από 602 χρυσούς ιπποπόταμους, που μετράει κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί! Και… συχνά, τρώει μαζί τους και πρωινό, αφού «στο βασιλιά δίνει χαρά να κάθεται με τα πράγματά του συντροφιά! Παίζει μαζί τους, τα φροντίζει, τους ιπποπόταμους ταΐζει». Όμως: «Προσοχή! Προσοχή! Αν κάποιος θέλει το παλάτι να επισκεφτεί, πρέπει να ξέρει ότι υπάρχουν κι ορισμένοι χρυσοί κανονισμοί. Απαγορεύεται αυστηρά να πλησιάζει κάποιος τα πράγματα του βασιλιά! Ιδιαίτερα την κορόνα τη χρυσή!»

Δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να κατανοήσουν την αξία της φιλίας και να αντιληφθούν πως η συναισθηματική σύνδεση συχνά προκύπτει και μέσα από απρόσμενες σχέσεις.

Ήδη, μέσα στο πλαίσιο που έχει ορίσει ο αφηγητής, ο μικρός αναγνώστης αρχίζει να καταλαβαίνει ότι ο βασιλιάς της ιστορίας είναι ένα πρόσωπο που δίνει μεγάλη αξία στα αντικείμενα που τον περιβάλλουν. Δίπλα του δεν υπάρχει κανείς. Και, ακόμα χειρότερα, ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται ότι η χαρά της ζωής είναι συνυφασμένη με το «μαζί».

Η ανατροπή θα έρθει όταν… «στην αρχή ένα Ζζζζζ ακούστηκε σιγά… ένα Ζζζζζ που διέσχισε το σαλόνι και… θρονιάστηκε πάνω στην κορόνα τη χρυσή». Μια μύγα εισβάλλει στη ζωή του και από εκείνη τη στιγμή τα πράγματα στο παλάτι θα αλλάξουν. Ο βασιλιάς θα προσπαθήσει με χίλιους δυο τρόπους να τη διώξει. Θα πάψει να ασχολείται με οτιδήποτε άλλο. Μάταια, όμως! Η μύγα έχει σπιτωθεί για τα καλά! Παίζει, χορεύει, διαβάζει, ακούει μουσική… Ο καιρός περνά… Και σιγά-σιγά, αυτό το ενοχλητικό, στην αρχή, ζωύφιο γίνεται κομμάτι της καθημερινότητας του βασιλιά. Οι δυο τους έχουν έρθει πια κοντά – κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κι όταν κάποια στιγμή η μύγα θα φύγει, παρά την αρχική ευχαρίστηση που εκείνος νιώθει, αρχίζει να μελαγχολεί. Συνειδητοποιεί πως αυτό που μέχρι τότε τον ενοχλούσε, τώρα του έχει γίνει απαραίτητο. Βγαίνει από το παλάτι και αρχίζει να την αναζητά. Και, πόσο περίεργο… όσο μιλά γι’ αυτή, τόσο πιο πολύ νιώθει να του λείπει. Ώσπου η μύγα θα βρεθεί! Κι «από εκείνη τη μέρα και μετά, η ζωή μέσα σ’ εκείνο το παλάτι άλλαξε θεαματικά!». Γιατί ο βασιλιάς «ό,τι έκανε το μοιραζόταν πλέον με χαρά, αφού το μόνο που τον απασχολούσε πια ήταν το πώς θα περνάει με τους φίλους του καλά».

Με λόγο απλό και ρυθμικό η Παρασκευοπούλου αφηγείται την ιστορία μιας φιλίας απρόσμενης και παράδοξης. Θα ξαναπώ πόσο ευρηματική φαίνεται (στα μάτια μου, τουλάχιστον) η επιλογή της «πρωταγωνίστριας». «Είμαι η αλογόμυγα που ο Θεός προσάρτησε σ’ αυτή την πόλη» λέει ο Σωκράτης στην Απολογία του. «Και όλη την ημέρα και σε όλους τους χώρους θα σας ξεμοναχιάζω αφυπνίζοντας, πείθοντας και επικρίνοντάς σας». Αυτό στην πραγματικότητα κάνει και η μύγα της Παρασκευοπούλου. Αφυπνίζει τον βασιλιά και τον «αναγκάζει» να δει την πραγματικότητα μέσα από μια άλλη οπτική. «Και, ξέρετε, από τότε και μετά, ο βασιλιάς πάντα έλαμπε από χαρά! Έλαμπε πραγματικά!»

Και μαζί με τον βασιλιά η συγγραφέας δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να κατανοήσουν την αξία της φιλίας και να αντιληφθούν πως η συναισθηματική σύνδεση συχνά προκύπτει και μέσα από απρόσμενες σχέσεις. Με τον ανθρωπομορφικό και ανθρωποκεντρικό κόσμο της ιστορίας της, ενθαρρύνει την ενσυναίσθηση και την αναγνώριση της συντροφικότητας και αναδεικνύει τη σημασία του χρόνου που μοιραζόμαστε με τους άλλους, ως ευκαιρία να γνωρίσουμε πραγματικά και ουσιαστικά κάποιον, όσο απεχθής κι αν μας φαίνεται αρχικά. Μία ιστορία που λέει πως από όλα του κόσμου τα πράγματα πιο ψηλά, πιο πολύτιμα είναι τα πλάσματα. Πάντα. Στο τώρα, το χτες, το αύριο. Και σε κάθε εποχή.

Η Φωτεινή Τίκκου με την εικονογράφηση συμβάλλει καθοριστικά στο αισθητικό αποτέλεσμα. Οι εικόνες ακολουθούν μια παιδικότροπη απεικόνιση της ιστορίας, με στοιχεία που παραπέμπουν σε χειροποίητη παιδική ζωγραφιά. Με έντονα χρώματα, με κάποια στοιχεία κολάζ, με γεωμετρικά στοιχεία, με εναλλαγές στα μεγέθη, άλλοτε μοιράζοντας την εικόνα σε μικρές, επιμέρους λεπτομέρειες και άλλοτε ζουμάροντας σε κάποιες, αναδεικνύει, συμπληρώνει και ενισχύει την κειμενική αφήγηση με την οπτική.

 

Ο βασιλιάς μυγιάστηκε
Βάσια Παρασκευοπούλου
εικονογράφηση: Φωτεινή Τίκκου
Εκδόσεις Πατάκη
40 σελ.
ISBN 978-960-16-7501-5
Τιμή €12,96

https://diastixo.gr/kritikes/paidika/25348-o-vasilias-migiastike

https://diastixo.gr/ 

Κώστας Στοφόρος: συνέντευξη στη Χαριτίνη Μαλισσόβα

 

Χαριτίνη Μαλισσόβα

 

 

Ο Κώστας Στοφόρος γεννήθηκε στη Ρώμη το 1960. Είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Έχει εργαστεί επί σειρά ετών στην τηλεόραση και τώρα συνεργάζεται με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης. Γράφει στο διαδίκτυο, σε εφημερίδες και περιοδικά κυρίως για θέματα βιβλίου και πολιτισμού. Υλοποιεί εργαστήρια δημιουργικής γραφής για παιδιά και ενηλίκους. Έχει εργαστεί ως σεναριογράφος/παρουσιαστής σε μια σειρά ντοκιμαντέρ κυρίως για ιστορικά θέματα. Έχει γράψει παραμύθια, βιβλία για ενηλίκους και μια σειρά βιβλίων για γονείς. Τα τελευταία χρόνια γράφει αστυνομικές ιστορίες για παιδιά και εφήβους. Βιβλία του έχουν βρεθεί στη βραχεία λίστα των βραβείων του Αναγνώστη, του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ 2024 και στη Χρυσή Λίστα του elniplex.com, ενώ ο Κώδικας της Λέρου έλαβε το Πανδωδεκανησιακό Βραβείο. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ), της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (IFJ), του PEN Greece, της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (Ε.Λ.Σ.Α.Λ.). Το βιβλίο του Η χαμένη στήλη των Ετρούσκων, που κλείνει μια σειρά δέκα βιβλίων για παιδιά από έντεκα ετών, μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.

Η χαμένη στήλη των Ετρούσκων, ο τίτλος του βιβλίου σας που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κέδρος. Θα μας δώσετε κάποια στοιχεία του;

Είναι το τελευταίο βιβλίο της σειράς κι ήθελα με αυτό να «κλείσω λογαριασμούς». Όμως από τότε που το έγραψα, σκέψεις για ένα είδος επιστροφής τριγυρνάνε στο μυαλό μου. Διαδραματίζεται κατά κύριο λόγο στη Λήμνο, αλλά εν μέρει και στη Σαμοθράκη. Έμπνευση γι’ αυτό το βιβλίο υπήρξε η «Στήλη των Καμινίων», ένα πολύ σημαντικό αρχαιολογικό εύρημα που σήμερα φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο κι έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την κατανόηση της γραφής των Ετρούσκων, ενώ μας δίνει πολλές ακόμη ιστορικές πληροφορίες. Βρέθηκε στη Λήμνο κατά την Οθωμανική περίοδο και σώθηκε με πραγματικά μυθιστορηματικό τρόπο. Η Λήμνος είναι ένα μαγικό νησί, όσοι την έχουν επισκεφθεί νομίζω κατανοούν τι λέω, και δεν μπορούσα να σκεφτώ καλύτερο τρόπο για την «αυλαία» των περιπετειών. Σε ό,τι αφορά στην υπόθεση, είναι μια μεγάλη παγίδα που στήνεται από τους «κακούς» της ιστορίας. Δεν λέω περισσότερα…

Πρόκειται, όπως είπατε, για το τελευταίο βιβλίο της σειράς για παιδιά από έντεκα ετών, ανάμεσα στα πολλά βιβλία που έχετε γράψει. Ποιο είναι το κίνητρο για να συνεχίζετε να γράφετε για παιδιά;

Ναι, είναι το δέκατο βιβλίο της σειράς. Το πρώτο, Η κούπα του Πτολεμαίου: Περιπέτεια στο Πόρτο Ράφτη, είχε κυκλοφορήσει από τον εκδοτικό οίκο Ιπτάμενο Κάστρο. Εκεί μας συστήθηκε η παρέα. Εκτός απροόπτου, θα επανακυκλοφορήσει μέχρι το τέλος της χρονιάς από τον Κέδρο. Αναφέρομαι σε αυτό γιατί στην ουσία, με την εξαίρεση κάποιων παραμυθιών, σήμανε την έναρξη της συγγραφικής μου δραστηριότητας με ιστορίες μυστηρίου και περιπέτειας. Είχα ξεκινήσει να το γράφω διαβάζοντάς το στα δυο μικρότερα παιδιά μου. Οπότε πρώτα απ’ όλα έγραψα για εκείνους –τώρα είναι 20 και 18 χρονών– αλλά ένιωσα γράφοντας μια αγαλλίαση. Σα να ξαναγινόμουνα κι εγώ παιδί και να ζω τις περιπέτειες. Σίγουρα αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο. Από την άλλη, είναι ένα κοινό που έχεις τη δυνατότητα να έρχεσαι σε επαφή μαζί του και έχει εντελώς διαφορετική λειτουργία, λ.χ., απ’ ό,τι όταν απευθύνεται κανείς σε ενήλικο κοινό. Τέλος, νομίζω πως είναι πολύ σημαντικό, για να γίνει ο κόσμος καλύτερος, να στρέφουμε τα παιδιά στην ανάγνωση και να καλλιεργούμε την αγάπη για το βιβλίο.

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά άνω των έντεκα ετών, ένα ηλικιακό πεδίο κατά το οποίο δύσκολα τα παιδιά παραμένουν αναγνώστες βιβλίων. Ποια είναι η δική σας αίσθηση;

Έχετε απόλυτο δίκιο. Δυστυχώς είναι η κρίσιμη ηλικία όπου πολλά παιδιά –και κυρίως αγόρια– εγκαταλείπουν το διάβασμα «εξωσχολικών» βιβλίων. Το μεγαλύτερο βραβείο που έχω πάρει είναι όταν σε μια έκθεση βιβλίου ήρθε μια μητέρα με τον γιο της, που ήταν πια στο Λύκειο, για να με ευχαριστήσουν, διότι, όπως είπαν, χάρη σε ένα βιβλίο μου ο γιος άρχισε να διαβάζει λογοτεχνία. Είναι μικρό, δύσκολο και απαιτητικό κοινό. Άνθρωποι όπως εσείς με τις δράσεις και τη στάση σας συμβάλλουν ώστε να μη χαθεί το παιχνίδι. Όμως χρειάζονται συντονισμένες ενέργειες. Και το βασικότερο είναι να υπάρχει σε κάθε σχολείο βιβλιοθήκη που να λειτουργεί, αλλά και ώρες μέσα στο σχολικό πρόγραμμα αφιερωμένες στη λογοτεχνία. Κι ο ρόλος των γονιών είναι σημαντικός. Και με το παράδειγμά τους και με κοινές επισκέψεις σε βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες, εκθέσεις βιβλίου… Τέλος, χρειάζεται στήριξη ώστε δράσεις όπως αυτές της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς σε Καστοριά και Βέροια, όπου συγγραφείς επισκέπτονται όλα τα σχολεία, θα πρέπει να επεκταθούν σε όλη τη χώρα. Οι πόροι γι’ αυτό είναι ελάχιστοι – όσα ξοδεύονται, π.χ., για μία και μόνο συναυλία κάποιου δημοφιλούς καλλιτέχνη…

Η κοινωνία ζει σε ασφυξία και το πιο τραγικό είναι η ατιμωρησία των ενόχων σε όλα τα επίπεδα.

Βιβλίο-διαδίκτυο. Μπορεί το διαδίκτυο να δημιουργήσει αναγνώστες βιβλίων;

Χρησιμοποιώ το διαδίκτυο, είναι μέρος και της δημοσιογραφικής μου δουλειάς, ωστόσο είμαι πολύ επιφυλακτικός. Η άποψή μου –που μάλλον δεν συμμερίζονται πολλοί και σίγουρα όχι όσοι χαράζουν την εκπαιδευτική πολιτική– είναι πως οι διαδραστικοί πίνακες δεν έχουν θέση στο σχολείο! Τα παιδιά είναι όλη μέρα σε οθόνες. Ας κάνουν ένα διάλειμμα την ώρα της εκπαίδευσης. Και οι εργασίες θα έπρεπε να είναι μόνο χειρόγραφες. Το διαδίκτυο μπορεί να ανοίγει δρόμους, όμως φέρνει και μια πνευματική νωθρότητα. Φοβάμαι πως δεν δημιουργεί αναγνώστες βιβλίων. Στερεί αναγνώστες βιβλίων. Οι εξαιρέσεις, νομίζω, επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Όπως όλοι οι αναγνώστες των βιβλίων σας, διαπιστώνουμε τις γνώσεις και την αγάπη σας για την Ιστορία. Πόσο σημαντικό είναι για έναν συγγραφέα να μυεί τα παιδιά στην αγάπη για την Ιστορία;

Το θεωρώ πολύ σημαντικό. Είναι το δικό μου πάθος κι ελπίζω πως μέσα από το μυστήριο και την περιπέτεια τα παιδιά μαθαίνουν πολλά πράγματα και τα αφομοιώνουν. Αυτά που στο σχολείο είναι «βαρετά», μπορούν να γίνουν συναρπαστικά. Αυτή είναι κι η ιδέα πίσω από όλα μου τα βιβλία, αλλά και από τη σειρά «Τόποι Μυστηρίου» των Εκδόσεων Κύφαντα, που έχω τη χαρά να διευθύνω, όπου μετέχουν εξαίρετοι συγγραφείς.

Τι θεωρείτε εξέλιξη σε έναν λογοτέχνη;

Να μην επαναλαμβάνεται, να πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα κάθε φορά. Να ξέρει και πότε να σιωπήσει. Να βελτιώνει τη γραφή του, όσο μπορεί, να μην επαναπαύεται στις δάφνες του. Να μη σταματάει να ψάχνει και να ερευνά. Να γίνεται όλο και πιο νέος στην ψυχή καθώς περνούν τα χρόνια.

Ποιο βιβλίο διαβάσατε πρόσφατα και σας εντυπωσίασε;

Είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που ανακάλυψα τυχαία στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αγίας Παρασκευής, το Με τα μάτια κλειστά του Τζανρίκο Καροφίλιο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Gutenberg σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου. Ο συγγραφέας είναι πρώην εισαγγελέας, ειδικευμένος στο οργανωμένο έγκλημα, με σημαντική δράση κατά της Μαφίας. Δυστυχώς, όπως διάβασα, τα άλλα δυο βιβλία του που κυκλοφορούν στα ελληνικά είναι εξαντλημένα…

Είναι πολύ σημαντικό, για να γίνει ο κόσμος καλύτερος, να στρέφουμε τα παιδιά στην ανάγνωση και να καλλιεργούμε την αγάπη για το βιβλίο.

Ποια αξία θεωρείτε υπέρτατη;

Θα απαντήσω με τα λόγια του Αποστόλου Παύλου από την Α’ Επιστολή προς Κορινθίους:

ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐθέν εἰμι.

Νομίζω δεν μπορώ να τα εκφράσω καλύτερα. Αγάπη, αλληλεγγύη, αγώνας για ένα καλύτερο αύριο που να μας συμπεριλαμβάνει όλους.

Οικονομική κρίση, πανδημία, πυρκαγιές, πλημμύρες και δυο πόλεμοι στη γειτονιά μας. Ποια είναι η δική σας αίσθηση για όσα συμβαίνουν;

Μέσα στα βιβλία μου δεν «χαρίζομαι». Σε αντίθεση με πολλούς Έλληνες συναδέλφους. Δεν «στρογγυλεύω» τα πράγματα για να μην ενοχλήσω το κοινό που ίσως διαφωνεί. Το βασικότερο είναι να μη μένουμε απαθείς, αλλά να αναλαμβάνουμε δράση. Το μήνυμά μου, αν υπάρχει κάποιο, είναι πως χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δίνονται. Η κοινωνία ζει σε ασφυξία και το πιο τραγικό είναι η ατιμωρησία των ενόχων σε όλα τα επίπεδα. Αυτό κλονίζει την εμπιστοσύνη σε όλους τους θεσμούς και οδηγεί σε παραίτηση και κυνισμό. Τα παιδιά ειδικά μάς βλέπουν όλους –και δικαίως, δυστυχώς– με μεγάλη δυσπιστία. Τους έχουμε στερήσει ακόμα και το όραμα. Ο ατομισμός κι η επιβίωση με κάθε μέσον προάγονται δίπλα στο χρήμα ως υπέρτατες αξίες. Νέα πρότυπα δημιουργούνται, που τα περιγράφει αυτό το εκτρωματικό είδος «μουσικής», η τραπ…

Ασχολείστε με τη συγγραφή του επόμενου βιβλίου σας;

Ναι. Είναι μια καινούργια ιδέα που αφορά και πάλι στη γνωριμία των παιδιών με την Ιστορία, αλλά θα απευθύνεται σε μικρότερες ηλικίες. Έχει σχέση με τους περιπάτους που πραγματοποιούμε στην Αθήνα με το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης. Η ιδέα είναι σταδιακά, και πάλι μέσα από το μυστήριο και την περιπέτεια, να ανακαλύψουμε την ιστορία της πόλης. Είναι νωρίς να μιλήσω για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, πάντως το βιβλίο θα αφορά στην περίοδο του Αυτοκράτορα Αδριανού και στα μεγάλα έργα που έκανε στην Αθήνα. Σκεφτείτε πως το υδραγωγείο του είναι λειτουργικό σχεδόν 2.000 χρόνια από την εποχή που φτιάχτηκε. Αναρωτιέμαι: πόσα δικά μας μεγάλα έργα θα υπάρχουν σε 2.000 χρόνια από σήμερα; Αυτό είχα στο μυαλό μου…

 

Η χαμένη στήλη των Ετρούσκων
Περιπέτεια στη Λήμνο
Κώστας Στοφόρος
Κέδρος
192 σελ.
ISBN 978-960-04-5475-8
Τιμή €9,90

Χαριτίνη Μαλισσόβα εκπαιδευτικός και αρθρογράφος λογοτεχνίας στην εφημερίδα Θεσσαλία

https://diastixo.gr/sinentefxeis/ellines/25349-kostas-stoforos-synentefksi

https://diastixo.gr/ 

Παναγιώτης Καρούσος - Live «Η μελωδία της ποίησης»

 Έντεχνα και λυρικά τραγούδια Live

Με την γνωστή υψίφωνο Ρέα Βουδούρη

Μαζί της τραγουδούν:
Μαρία Γρηγορίου
Σοφία Δαράκη
Γιάννης Δάρρειος
Χριστιάνα Μάνου (πιάνο)
Παναγιώτης Καρούσος (συνθέτης)

Μελοποιημένα ποιήματα των: Κ. Παλαμά, Ι. Πολέμη, Γ. Ρίτσου, Γ. Δροσίνη, Δ. Σολωμού, Βύρωνα, Δ. Ιατρόπουλου, Σ. Αλιβιζάτου, κ.α.

Ο συνθέτης κλασικής μουσικής Παναγιώτης Καρούσος γνωστός μέσα από τις όπερες του (Προμηθέας Δεσμώτης, Ιλιάδα του Ομήρου, Τραχίνιες – Ολυμπιακή Φλόγα, Μέγας Αλέξανδρος), κάνει ένα άνοιγμα στο έντεχνο και λαϊκό τραγούδι μελοποιώντας μεγάλους Έλληνες και ξένους ποιητές. Είναι ένας μουσικοσυνθέτης αναγεννησιακού τύπου και η μουσική του έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο».

Ώρα Προσέλευσης : 20:45
Ώρα έναρξης: 21:00
Ημέρα Παράστασης :
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου
Τιμή εισιτηρίου: 10 ευρώ
Κρατήσεις: 210 6251732

Galerie Δημιουργών

Χελιδονούς 28, Κηφισιά
www.galeriedimiourgon.gr
www.facebook.com/galeriedimiourgon
Λεωφορεία: 504, 522, 523, 543, 721, Β9
Πληροφορίες - Κρατήσεις : 210 6251732

Galerie Δημιουργών

Χελιδονούς 28 , 14564 Kifissia, Greece

https://www.facebook.com/events/1212429300835133

Η ΟΠΕΡΑ ΙΛΙΑΔΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

 

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δ΄ Αθήνας
ΟΠΕΡΑ ΙΛΙΑΔΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΛΙΜΠΡΕΤΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΟΥΣΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
2ο Γυμνάσιο Καλλιθέας
Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 | ώρα 12:00 μμ
Εκπαιδευτική παρουσίαση της όπερας «ΙΛΙΑΔΑ» του Ομήρου με σεμινάριο: «Η προσωδία ως συνδετικός κρίκος της όπερας με την αρχαία ελληνική γραμματεία».
Επιμορφωτής Εκπαιδευτικών-Μαθητών: Παναγιώτης Καρούσος, συνθέτης (ανάλυση προσωδίας)
Συμμετέχουν: Μουσικό Σύνολο «Ραψωδοί» και Λυρικοί Σολίστ
Ειρήνη Κώνστα (υψίφωνος), Ρέα Βουδούρη (υψίφωνος), Hlín Leifsdóttir (υψίφωνος), Γιάννος Κοτζιάς (τενόρος), Γιάννης Δάρρειος (τενόρος), Μαρία Κιόρογλου (σοπράνο κολορατούρα), Μαρία Γρηγορίου (χορωδός), Σοφία Δαράκη (χορωδός), Χριστιάνα Μάνου (πιάνο).
Συντονισμός: Ρέα βουδούρη (σοπράνο).
Λουκάς Γεωργιάδης ήχος και ο φως (Lighting Design)
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Παναγιώτης Καρούσος
Διαδραστική συμμετοχή των μαθητών/μαθητριών του 2ου Γυμνασίου Καλλιθέας
Επιμέλεια ομάδας μαθητών/τριών: Αθανάσιος Σολούκος, μουσικός
Χαιρετισμός: Γιώργος Γερολυμάτος, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Εκδηλώσεων Δήμου Καλλιθέας
Φωτιάδης Μιχάλης, Διευθυντής 2ου Γυμνασίου Καλλιθέας
Βερώνη Ειρήνη, Υποδιευθύντρια 2ου Γυμνασίου Καλλιθέας
Εκπαιδευτική παρουσίαση της Όπερας «ΙΛΙΑΔΑ» του Ομήρου σε μουσική και λιμπρέτο του Παναγιώτη Καρούσου για σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Η όπερα «Ιλιάδα» είναι μια πρωτότυπη δημιουργία μουσικού θεάτρου, βασισμένη στον θεματικό άξονα της Μυθολογίας με το έπος «Ιλιάδα του Ομήρου» της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Μια σύνδεση της πολιτιστικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη δημιουργία. Η Ιλιάδα του Ομήρου ως θεματικός άξονας διαπερνά όλα τα είδη Τέχνης και προσφέρεται για καινούργιες ερμηνείες. Αφορά σε ένα ευρύ φάσμα θεατών (από παιδιά μέχρι ενήλικες) και όντας τόσο πολύπλευρος και πολυεπίπεδος, μπορούμε να αναδείξουμε πτυχές οι οποίες δεν είναι ευρέως γνωστές.

Η Όπερα/Ορατόριο «ΙΛΙΑΔΑ» του Ομήρου σε μουσική και λιμπρέτο του Παναγιώτη Καρούσου έχει εγκριθεί να παρουσιάζεται στα πλαίσια της Έγκριση διεξαγωγής του Εκπαιδευτικού Προγράμματος-Φεστιβάλ με τίτλο: «ΝέΟΙ ΟΜΗΡίΔΕΣ» για μαθητές/τριες Δ.Ε. της χώρας και του εξωτερικού για τα σχολικά έτη 2021-2025 για τα σχολεία της Ελλάδος και του εξωτερικού.
Έχει παρουσιαστεί στα Μεγάλα Προπύλαια του Αρχαιολογικού Χώρου της Ελευσίνας, στο Ανοιχτό Θέατρο της Δασκαλόπετρας Χίου (1η Πανελλαδική νεανική συνάντηση δημιουργικής έκφρασης, βασισμένης στα Ομηρικά έπη και τις επιδράσεις τους στην παγκόσμια γραμματεία Χίος, 14-15-16 Σεπτεμβρίου 2022 - Γυμνασίου Βροντάδου Χίου | Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) Τμήματος Σχολικών Δραστηριοτήτων Δ. Δ. Εκπαίδευσης Χίου και Σχ. Δραστηριοτήτων ΔΔΕ Κορινθίας, στο Αλεξάνδρειο Συνεδριακό Κέντρο Λουτρακίου και στο 4ο Λύκειο Κορίνθου με τα Εκπαιδευτήρια "ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ" Κορίνθου, και τη Φιλαρμονική του Δήμου Κορινθίων σε διεύθυνση Γλυκερίας Μωραϊτακη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.