Κυριακή 22 Μαρτίου 2026

«Γιατί σκοτώσανε τον Πάλμε» του Κυριάκου Χαραλαμπίδη

 

Η ΓΑΖΑ ΜΟΝΗ

Εξηγητές καταβοούν απαύστως
τα πάθη και τον θάνατο και την ταφή.
Το φως αναλαμβάνει τις ευθύνες του.

Και διεσχίσθη ο ουρανός και σφόδρα
το πολυκάντηλο ελυπήθη.

Πέντε φορές η γη επνίγη στο αίμα της.
Πέντε φορές το χώμα και νερό
στο όνομα της Εύας και του μήλου.
Πέντε φορές ο Αδάμ εφθόνησε το θαύμα.
Πέντε φορές στο ρεύμα
της απ’ εδώ μεριάς του χρόνου

τ’ αγγέλου το φτερό

(ξεκόβοντας από νεκρούς
που σκάβουν με τα νύχια τους
να βρουν τους ζωντανούς)

δεν παρευρίσκεται.

(2025)   

 

ΓΙΑΤΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝΕ ΤΟΝ ΠΑΛΜΕ  

Γιατί σκοτώσανε τον Πάλμε
δεν θα το μάθουμε ποτέ.
Ίσως γιατί να ξέρουμε δεν πρέπει
πως τέτοιος θάνατος είν’ απαραίτητος
για να κυλούν τ’ αυτοκίνητα, να φτερουγάν τα πουλιά,
ν’ ανοίγουν οι Τράπεζες και τα Δημοτικά Σχολειά,
να πετάμε σκουπίδια, να κάνουμε τον έρωτά μας,
να παθιαζόμαστε, να τραγουδάμε,
να οργιζόμαστε και να γελάμε.

Γιατί σκοτώσανε τον Πάλμε
το ξέρουν μόνο τα παιδιά.
Το ξέρει και η φλόγα
με τον δικό της ίσκιο τρεμοπαίζοντας
σιμά στου δράκου την ουρά.

Γιατί σκοτώσανε τον Πάλμε
το ξέρει το μικρό σκουλήκι,
ο μέρμηγκας, η πεταλούδα,
ο άγγελος με το σπασμένο του φτερό.
Το ξέρουν ετοιμόγεννες γυναίκες –
μανάδες που ξεπροβοδούν τα τέκνα τους
σ’ αθέμιτους αστερισμούς.
Το ξέρουν ασυλλόγιστες νεροποντές.
τα μεθυσμένα αστροπελέκια,
τα εξελκώματα της ευγενείας
και τα κυκλώματα της αφθονίας.
Πολιτικοί με το φράκο τους,
τη γύμνια τους φορώντας
επάνω από τη μάζα της ψυχής.

Και για να μη μακρηγορώ
και με το λόγο μου αμαρτάνω,
καταλήγω στο μικρό μου επιμύθιο.
Ιδού γιατί σκοτώσανε τον Πάλμε:
Ίσως γιατί –αυτός– να ξέρουμε δεν πρέπει
ποιο λίθο μετακύλησε στο μούχρωμα.

(1998) 

Σ.τ.Π.: Το ποίημα αναφέρεται στον επιφανή σοσιαλδημοκράτη πολιτικό, πρώην πρωθυπουργό της Σουηδίας, Σβεν Ούλοφ Γιοαχίμ Πάλμε· δολοφονήθηκε στη Στοκχόλμη το 1986. Γράφτηκε στη Στοκχόλμη και απαγγέλθηκε στο Medelhavsmuseet, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την ανακήρυξη της πόλης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 1998. Δημοσιεύεται εδώ σε τελική γραφή. ]

 

Ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1940. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, παρακολούθησε μαθήματα θεάτρου στη Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου στην Αθήνα και ειδικεύτηκε σε θέματα ραδιοφωνίας στη Βαυαρική Ραδιοφωνία του Μονάχου. Εργάστηκε αρχικά ως φιλόλογος και για τριάντα χρόνια στο Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, απ’ όπου αφυπηρέτησε ως Διευθυντής Ραδιοφώνου. Εξέδωσε δεκαέξι ποιητικές συλλογές (οι πρώτες δεκατρείς κυκλοφορούν σε συγκεντρωτικό τόμο από τις Εκδόσεις Ίκαρος), τρεις τόμους δοκιμίων και ύμνους του Ρωμανού του Μελωδού. Έλαβε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης της Κύπρου και το αντίστοιχο της Ελλάδας, το βραβείο του Αναγνώστη και της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας, το Διεθνές Έπαθλο Καβάφη, το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών, το Αριστείο Γραμμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Αιγαίου και Κύπρου, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και ιδρυτικό μέλος της Κυπριακής Ακαδημίας Επιστημών, Γραμμάτων και Τεχνών. Είκοσι δύο μεταφράσεις βιβλίων του κυκλοφορούν σε δώδεκα γλώσσες. 


https://diastixo.gr/logotexnikakeimena/poihsh/25403-giati-skotosane-tou-palme


https://diastixo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θανάσης Διαμαντόπουλος: «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως πλαστουργός ιστορίας»

    Λεύκη Σαραντινού      Μία άλλη οπτική του μεγάλου πολιτικού άνδρα του εικοστού αιώνα, του Ελευθερίου Βενιζέλου, διαφορετική από τις μέχρ...