Η πρώτη εικαστική παρουσία του Παναγιώτη Καρούσου στην Πάτρα

 

Πριν φύγει από την Ελλάδα και ακολουθήσει την πορεία του στη μουσική, ο Παναγιώτης Καρούσος παρουσίασε στην Πάτρα την πρώτη του έκθεση ζωγραφικής, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Πατρέων. Η έκθεση φιλοξενήθηκε στη μικρή αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και συγκέντρωσε θετικά σχόλια στον τοπικό Τύπο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Πελοπόννησος στις 12 Οκτωβρίου 1987, ο νεαρός καλλιτέχνης παρουσίαζε έργα σε τέμπερα, ελαιογραφίες πάνω σε μουσαμά και παστέλ. Στα έργα του με λουλούδια, οι κριτικοί διέκριναν ευαισθησία, ενώ επισημαινόταν και η στενή σχέση της ζωγραφικής του με την κλασική μουσική, την οποία σπούδαζε παράλληλα με την ενασχόλησή του με την όπερα.

Μια δεύτερη κριτική, στην εφημερίδα Ημερήσιος Κήρυκας στις 19 Οκτωβρίου 1987, στάθηκε στην ατμόσφαιρα και τον συναισθηματικό χαρακτήρα των έργων. Ο συντάκτης περιέγραψε πίνακες με «αισθησία γεμάτη προβληματισμούς» και χρώματα που έκρυβαν μυστήριο, σημειώνοντας πως η μελαγχολία της κλασικής μουσικής περνούσε στις ονειρικές πινελιές του ζωγράφου.

Παρότι επρόκειτο για την πρώτη του έκθεση, τα έργα του, όπως έγραφε η κριτική, δεν άφηναν τον επισκέπτη αδιάφορο. Αντίθετα, τον καλούσαν να σταθεί, να αναζητήσει το «πώς» και το «γιατί» πίσω από τις εικόνες. Ήταν μια πρώιμη καλλιτεχνική εμφάνιση που φανέρωνε ήδη την ευαισθησία και τον προβληματισμό ενός νέου δημιουργού — στοιχεία που θα συνέχιζαν να συνοδεύουν την πορεία του στην τέχνη.

Στην έκθεση ζωγραφικής του στην Πάτρα, ο νεαρός Παναγιώτης Καρούσος φωτογραφήθηκε μαζί με τη θεία του, Μαριάννα, αδελφή του πατέρα του, Διονυσίου Καρούσου. Η παρουσία της δίπλα του αποτυπώνει μια προσωπική και οικογενειακή στιγμή από τα πρώτα βήματα του καλλιτέχνη, πριν φύγει από την Ελλάδα.

Η έκθεση φιλοξενήθηκε στη μικρή αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Δήμου Πατρέων, και παρουσίασε έργα σε τέμπερα, λάδι και παστέλ. Οι κριτικές της εποχής αναφέρθηκαν στην ευαισθησία και τον προβληματισμό που διέκριναν στους πίνακές του, καθώς και στη σύνδεση της ζωγραφικής του με την αγάπη του για την κλασική μουσική.