Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

i.P.A.S. FILM FESTIVAL 2018

Το i.P.A.S. FILM FESTIVAL καταφθάνει για δεύτερη φορά στους φιλόξενους και ειδικά διαμορφωμένους χώρους του Booze Cooperativa. Ένα 7ήμερο κινηματογραφικών προβολών ταινιών μικρού μήκους από τις 16 έως τις 22 Απριλίου. 55 ανεξάρτητες παραγωγές, 25 διαφορετικές χώρες, 14 animation, 21 ταινίες μικρού μήκους και 20 ντοκιμαντέρ συμμετέχουν στο φετινό i.P.A.S. FILM FESTIVAL.
Μία ακόμη γιορτή του πολιτικού σινεμά, σε ένα 7ήμερο που τα έχει όλα χωρίς αντίτιμο εισόδου: προβολές, συζητήσεις, παράλληλες εκδηλώσεις, ψηφοφορία και ενεργή συμμετοχή του κοινού, αλληλεπίδραση και γνωριμία με τους διαγωνιζόμενους σκηνοθέτες, απονομή βραβείων κριτικής επιτροπής και κοινού.
Χώρες Συμμετοχής Αλφαβητικά:
Αγγλία, Αργεντινή, Αφγανιστάν, Βέλγιο, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Ινδία, Ιράν, Ισπανία, Ιταλία, Καναδάς, Κατάρ, Κύπρος, Μεξικό, Μιανμάρ, Λευκορωσία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική, Ολλανδία, Ρωσία, Ταϊβάν, Τουρκία.
Παράλληλες Δράσεις:
• Τετάρτη 18/4, ώρα 20.30 | Marketing Masterclass by Daniel Gshaider from Gruvi.tv
Τεχνικές προώθησης κινηματογραφικού έργου που απευθύνεται σε παραγωγούς, διανομείς ταινιών, αλλά και ανεξάρτητους κινηματογραφιστές. Μια χρήσιμη μελέτη της αγοράς του σήμερα.
Winning your audiences
Cleverly reach audiences
Special marketing presentation on Greek cinema
• Κυριακή 22/4, ώρα 20.30 | Award Ceremony
Απονομή βραβείων κοινού και κριτικής επιτροπής
Συζήτηση και γνωριμία με τα μέλη της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ
Booze Cooperativa, Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα
16.04.2018 - 22.04.2018
Δε - Κυ: 17:30 - 23:30
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Ξένια Βασιώτη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ειρήνη Κώνστα: Θα ήθελα η επίσημη Τέχνη να εκφράσει πάλι την αρχέγονη, ατόφια κραυγή της τραγικότητας αλλά και του μεγαλείου του ανθρώπου

Θα ήθελα η επίσημη Τέχνη να πάψει να είναι στρατευμένη και συστημική, να επιστρέψει στη ρίζα και στη μήτρα της και να εκφράσει πάλι την αρχέγονη, ατόφια κραυγή της τραγικότητας αλλά και του μεγαλείου του ανθρώπου. Η Ειρήνη Κώνστα (Μιμή στην Λα Μποέμ) με τον Φίλιππο Μοδινό (Ροδόλφο) ( Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης) Ειρήνη είσαι μια δυναμική κοπέλα από τις πιο ταλαντούχες σοπράνο στην Ελλάδα με   ό λο και ανερχόμενη καριέρα στην όπερα. Γενικά πως βίωσες στην καθημερινότητα σου την πανδημία ;   Επέλεξα από νωρίς να απομακρυνθώ από την Αθήνα και να περάσω όσο διάστημα   χρειαζόταν κοντά στη φύση και στην ελευθερία. Δε μπορούσα να επιτρέψω να γίνουμε εγώ κι οι δικοί μου άνθρωποι έρμαια και φυλακισμένοι επειδή κάποιοι αποφάσισαν να υποβάλλουν σ'ένα φρικτό ψυχολογικό πείραμα την ανθρωπότητα. Στις ΗΠΑ το 36% δηλώνει ότι ο κορονοϊός έχει επηρεάσει την ψυχική τους υγεία,   πως σε επηρέασε ψυχολογικά η καραντίνα; Θα συμφωνήσω με το 36%.Αν και βρισκόμουν τόσο μακρυά που σχεδόν

Θεόδωρος Μπιράκος: «Είθε να μας φωτίζει ο θεός να εστιάζουμε στα απαραίτητα, τα οποία είναι και τα πιό σημαντικά»

Το lockdown επηρέασε όλη την κοινωνία και περισσότερο την τέχνη. Πως αντιμετωπίσατε την περίοδο της καραντίνας; Ευτυχώς έχω για παρέα 2 τετράποδους φίλους που η ασχολία μαζί τους μου γέμιζε το χρόνο και μου έδινε μια παραπάνω αιτιολογία να βγαίνω από το σπίτι μου. Δεν σας κρύβω όμως ότι τις πρώτες μέρες είχα τρομάξει τόσο με το θέμα του κορωνοιού, περισσότερο όμως με την συμπεριφορά τών ανθρώπων. Έβλεπα άτομα να αλλάζουν πεζοδρόμιο με τον φόβο της αρρώστιας και να αντιμετωπίζουν με φόβο τους συμπολίτες τους. Συναντούσες όμως και το ακριβώς αντίθετο΄ ανθρώπους συνωστισμένους σε πάρκα και σε πλατείες. Άν υπάρχει λοιπόν κάτι που με ενοχλεί είναι η έλλειψη μέτρου. Όπως και τώρα. Ήμασταν όλοι κλεισμένοι και ξαφνικά γίνεται το αδιαχώρητο. Επίσης ένα πράγμα που διαπίστωσα για ακόμη μια φορά αν και ήταν κάτι το οποίο γνώριζα, είναι ότι η έλλειψη οργάνωσης, η επιπολαιότητα και ανευθυνότητα δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο.   Είστε τρομπετίστας και σολίστ τενόρος στην περ

Κασσάνδρα Δημοπούλου: Η “αντίσταση” δεν είναι για όλους και είμαστε ακόμη μακριά από κάποια “επανάσταση”

Η διεθνούς φήμης μεσόφωνος Κασσάνδρα Δημοπούλου είναι μια καλλιτέχνιδα με ισχυρή προσωπικότητα και μεγάλη πορεία στον χώρο της όπερας. Η άποψη της για τα τεκταινόμενα του lockdown, του COVID-19 και της καραντίνας έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, για τον κόσμο του πολιτισμού, της τέχνης και όχι μόνο. Πως περά σατε κατά την περίοδο της καραντίνας μακρι ά  από τα φώτα της σκηνής;  Πέρασα άσχημα. Όχι γιατί δεν μπορώ να μείνω σπίτι μου, ή μόνη με τον εαυτό μου, αλλά γιατί έγινε κάτω από αυτές τις συγκεκριμένες συνθήκες. Με κούρασε η πλύση εγκεφάλου, ο πανικός και ο φόβος που έσπειραν τα ΜΜΕ. Ξεκουράστηκα σωματικά κι αυτό είναι το μόνο “θετικό”. Τα φώτα της σκηνής δεν μου έλειψαν ακριβώς αυτούς τους 3 μήνες, αλλά με πειράζει που παραμένουν σβηστά ακόμη και τώρα που μιλάμε, 3 μήνες μετά από την αρχή του κακού και κανείς δεν γνωρίζει το για πόσο ακόμη θα παραμείνουν σβηστά. Με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, αναρωτιέμαι το πότε θα ξανανάψουν κι αν ξανανάψουν, αν θα φωτίσουν και τους ιδιώτες, γιατ