- Έρικα Αθανασίου
Με μια αποτυχία ξεκινάει το βιβλίο του Το ξεκαθάρισμα, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κύφαντα, ο Τειρεσίας Λυγερός: «Λυπάμαι, αλλά αποτύχατε να λάβετε τον τίτλο του διδάκτορα»· έξι πρόσωπα είχαν σφραγίσει την ακαδημαϊκή του εξέλιξη. Και η ιστορία μεταφέρεται τέσσερα χρόνια μετά, όπου το επόμενο κεφάλαιο ξεκινάει με «συγχαρητήρια». Ο ήρωας δέχεται συγχαρητήρια για την τελευταία του ποιητική συλλογή, λίγες σελίδες όμως μετά θα βρεθεί δολοφονημένος μπροστά στην πόρτα του ασανσέρ του σπιτιού του.
Ανάμεσα στην ακαδημαϊκή και τη λογοτεχνική κοινότητα τοποθετεί τους ήρωές του ο Τειρεσίας Λυγερός, ανάμεσα σε ατάλαντους κυρίως ποιητές και λογοτέχνες που το σύστημα έχει ευνοήσει, ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν προσπαθήσει πολύ για να καταφέρουν να έχουν παρουσία στα ακαδημαϊκά δρώμενα, μαθαίνοντας να κάνουν χατίρια στους ανωτέρους για να απαιτήσουν με τη σειρά τους αντίστοιχα χατίρια, όταν ερχόταν η δική τους ώρα.
Με έντονα χρώματα σκιαγραφεί ο συγγραφέας τη σκηνή του εγκλήματος: «Το αίμα από τον μαχαιρωμένο λαιμό του θύματος είχε πιτσιλίσει την πόρτα του ασανσέρ και τον τοίχο. Ο νεκρός βρισκόταν ανάσκελα μέσα σε μια λίμνη σκούρου κόκκινου χρώματος…». Ένα θέαμα που θα κάνει τον νεαρό αστυνομικό να ξερνοβολά και τον ανώτερό του να τον επιπλήξει, καθώς θα περιμένουν τον επικεφαλής με το παρατσούκλι «Δυσκοίλιος». Το γιατί τον αποκαλούν έτσι γίνεται αμέσως φανερό με το που εμφανίζεται ο Ανδρέας Σεβαστιανός και έχει μια ειρωνική κουβέντα για όλους, τρομοκρατώντας τους υφισταμένους του και δημιουργώντας μεγάλο άγχος στον υπαστυνόμο που δουλεύει μαζί του.
Κι ενώ η υπόθεση εξελίσσεται, αναδεικνύεται ο χαρακτήρας των αστυνομικών, μάλλον αστυνομικών παλαιότερης κοπής, με τον προϊστάμενο να θεωρεί ότι μπορεί να μοιράζει φάπες, να τρομοκρατεί μάρτυρες, νιώθοντας κομπλεξικά απέναντι σε αυτούς που έχουν καταφέρει να σπουδάσουν. Με πατέρα αστυνομικό στη Χούντα, δεν κατάφερε να ξεφύγει από το πρότυπο αυτό, κάτι που φαίνεται να τον έχει οδηγήσει και στο διαζύγιο. Χωρίς φίλους, παρά μόνο έναν από τα παιδικά του χρόνια, τον Κωστή, που διατηρεί καφενείο και βρίσκεται ιδεολογικά απέναντί του, έναν άνθρωπο που δεν κατάφερε να σπουδάσει, παρότι έπαιρνε τα γράμματα, γιατί ο δικός του πατέρας άφησε την τελευταία του πνοή στα κελιά των Εσατζήδων.
Μια αστυνομική ιστορία όπου η λογοτεχνία και οι ακαδημαϊκές κατακτήσεις βρίσκονται στο επίκεντρο.
Στο καφενείο του θα καταφεύγει ο Σεβαστιανός κάθε φορά που θα χρειάζεται μια φιλική κουβέντα, ακόμα και μια συμβουλή για τους λογοτεχνικούς κύκλους για τους οποίους ο ίδιος δεν γνωρίζει τίποτα, ενώ ο φίλος του, ως «άπλυτος αριστερός», όλο και κάτι γνωρίζει από λογοτεχνία. Συγχρόνως, είναι ο μόνος με τον οποίο νιώθει ότι μπορεί να κουβεντιάσει και τα δικά του προσωπικά θέματα.
Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τον Κωστή για να μεταφέρει σκέψεις για τους λογοτεχνικούς κύκλους που δεν είναι και τόσο αθώοι και το ταλέντο δεν είναι απαραίτητο προσόν για να αναδειχτεί κάποιος. «Η πένα του είναι για τα πανηγύρια. Ο ίδιος φρόντισε να έχει τη φήμη αυτή μέσα από γνωριμίες και γλειψίματα». Ένα σύστημα όπου, όποιος έχει χρήματα και μπορεί να ζει χωρίς να δουλεύει, μπορεί να δηλώνει συγγραφέας και να «αφοσιώνεται στην τέχνη».
Όσο προχωράει η έρευνα, γίνεται φανερό ότι κάποιος μπορεί να ανεβεί όχι από την αξία των γραπτών του αλλά από τις σχέσεις που διατηρεί, ενώ συγχρόνως κάποιοι καταδικάζονται στην αφάνεια όταν δεν ακολουθούν τους κανόνες. Έτσι, λοιπόν, οι πληροφορίες που παίρνουν οι αστυνομικοί για το θύμα διαφέρουν ανάλογα με το ποιος δίνει τις πληροφορίες, αυτοί που τον θεωρούσαν μέντορά τους ή αυτοί –για την ακρίβεια, αυτές– που αγνοήθηκαν επειδή τον απέρριψαν ως άντρα.
Κι ενώ οι αστυνομικοί αναρωτιούνται αν θα πρέπει να αναζητήσουν τον ένοχο στις σχέσεις του με τις γυναίκες και σε συντρόφους αυτών, θα βρεθούν με ένα ακόμα πτώμα και με τον φόβο ότι τα θύματα μπορεί να γίνουν περισσότερα κι αυτοί δεν έχουν ιδέα αν οι φόνοι συνδέονται μεταξύ τους.
Έξω από τα νερά του στο Πανεπιστήμιο, ο Σεβαστιανός θα προσπαθήσει να αποδείξει την ισχύ του, συμπεριφερόμενος με αγένεια στους καθηγητές, πιστεύοντας ότι κι αυτοί βγάζουν τα απωθημένα τους στους φοιτητές πίσω από τα πανεπιστημιακά έδρανα. Ο Σεβαστιανός σκορπάει αφειδώς απειλές άλλης εποχής: «Θα σε πάρω σηκωτό στην Ασφάλεια», συγχρόνως όμως προσπαθεί με ζέση να βρει τον πραγματικό ένοχο. Πρόκειται, άραγε, για κάποιον παρανοϊκό που σκοτώνει στα τυφλά τα θύματά του; Είναι τυχαία η επιλογή των θυμάτων ή υπάρχει σχέση; Ο επικεφαλής αρνείται ότι η ψυχολόγος του τμήματος θα μπορούσε να βοηθήσει να βγάλουν άκρη και αποφασίζει ότι έχει δίκιο όταν αυτή αρχίζει να μιλάει για τραύματα που έχουμε όλοι και μας οδηγούν στις πράξεις μας, υπονοώντας ότι και ο ίδιος έχει κάποιο. Ο Σεβαστιανός αρνείται να ανατρέξει στη συμπεριφορά του πατέρα του, ενώ συνεχίζει να δένει σφιχτά τη μαύρη του γραβάτα, σήμα κατατεθέν της εμφάνισής του και στοιχείο που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας για να αποδώσει τις διαφορετικές διαθέσεις του ήρωά του.
Με μικρά κεφάλαια προχωρά η αφήγηση, ενώ «το νεκροτομείο γεμίζει πτώματα» και ο Σεβαστιανός ομολογεί στον φίλο του ότι όταν δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό, έχεις αποτύχει ως αστυνομικός. Κι αυτό το λέει ενώ πλέον έχει ανακαλύψει ποιος και γιατί βρίσκεται πίσω από τις δολοφονίες. Για τα θύματα όμως δεν αλλάζει κάτι· αλλά ίσως θα μπορούσε να αλλάξει γι’ αυτόν. Ο συγγραφέας αναρωτιέται μαζί με τους ήρωές του για το ποιος καταφέρνει τελικά να πετύχει, αν τελικά η δικαιοσύνη μπορεί να αποδοθεί και με μη νόμιμους τρόπους και ποιος τελικά είναι το θύμα.
Μια ιστορία για το πόσο το φαίνεσθαι μπορεί να είναι διαφορετικό από το είναι, για το πόσο οι αποτυχίες και οι επιτυχίες μάς καθορίζουν, για πληγές που δεν μπορούν να κλείσουν. Μια αστυνομική ιστορία όπου η λογοτεχνία και οι ακαδημαϊκές κατακτήσεις βρίσκονται στο επίκεντρο, ενώ και ο έρωτας φαίνεται να αποτελεί βασικό κίνητρο για τις πράξεις των ηρώων.
Το ξεκαθάρισμα
Τειρεσίας Λυγερός
Κύφαντα
162 σελ.
ISBN 978-618-5602-67-3
Τιμή €14,00
Η Έρικα Αθανασίου είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας
https://diastixo.gr/kritikes/ellinikipezografia/27087-teiresias-lygeros-to-ksekatharisma
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου